عطیه میرزاامیری

شجاعت حاصل از تلفیق خیال و امید

از کتاب «جهان مال من است» با حضور نویسنده، تصویرگر و روان‌شناس رونمایی شد

از وقتی چشم به دنیا باز می‌کنیم اتفاقاتی پیرامونمان رخ می‌دهد و شرایطی برایمان به‌وجود می‌آید که باعث می‌شود به‌صورت ناخودآگاه ذهنمان بین ما و زندگی دیگری خط پررنگی بکشد. «هم‌کلاسی‌ام درسش خوب نیست، پس ما باهم فرق داریم.»، «همسایه‌مان از ما پول‌دارتر است، پس دخترش با من بازی نمی‌کند.»، «پسری که در باشگاه است، کم‌شنواست، پس نمی‌توانیم باهم دوست شویم.» این خط‌های پررنگ باعث مرز و جدایی بین ما و دیگران می‌شود. مرزهایی که ما را از دوستی و همدلی با دیگری محروم می‌کند و باعث می‌شود خودمان یا طرف مقابلمان را در یک بُعد زندگی ناتوان ببینیم؛ اما کتاب «جهان مال من است» قضیه را برعکس کرده است.

نوجوان کارآ، کارآفرین فردا

گزارشی از اختتامیه رویداد نوجوان کارآ و معرفی ایده‌های کارآفرینی نوجوانان اصفهان

وقتی از دیگران می‌شنویم که «فلانی آدم باهوشی است»، تصوری که از یک فرد «باهوش» در ذهنمان شکل می‌گیرد کسی است که شاید 24ساعته روی دفتر و کتاب‌هایش افتاده و درس می‌خواند. عینکی بزرگ بر چشمانش گذاشته، همه کارهایش روی حساب‌کتاب است، هیچ اشتباهی مرتکب نمی‌شود و همیشه همه آدم‌ها روی حرف‌هایش حساب باز می‌کنند. اما راستش این‌طورها هم نـیـسـت. یکی از پارامترهای هوش، «خلاقیت» است. فردی که خلاق است تمام راه‌های مختلف را برای بررسی یک مسئله نگاه می‌کند. یعنی در عین واحد می‌تواند همه جوانب را بسنجد و بعدازآن بهترین راه را انتخاب کند.

طرفداران بزرگِ کوچک

چرا نوجوانان تمایل شدید به الگوسازی از هنرمندان دارند؟

15 ساله به نظر می‌آیند. تیپ و قیافه‌شان شبیه تمام نوجوان‌هایی است که این روزها زیاد می‌بینیم. پسران و دختران تین‌ایجری که دوست دارند سرتاپا مشکی بپوشند، آرایش خاص خودشان را داشته باشند و از آن مهم‌تر عقاید و علایق خاصی که بر آنها پافشاری می‌کنند. مجری می‌پرسد: «دنیای بدون محمدرضا گلزار را می‌توانید تصور کنید؟» دخترها بغض می‌کنند و می‌گویند تصورش برایشان سخت است. «اگر ایشان نباشد، من هم نیستم.» و هر سه نفرشان زیر گریه می‌زنند. بقیه‌شان هم جواب‌هایی از این دست می‌دهند: «طاقت‌فرسا است و اصلا نمی‌توانیم دوام بیاوریم.»، «نمی‌توانم تصور کنم و اگر نباشد انگیزه‌ای هم برای من نمی‌ماند.»، «دنیای من هم تمام می‌شود.». این فیلم که چند وقت پیش در فضای مجازی پخش شد، دست به دست کاربران چرخید، مسخره شد و از آن به عنوان فیلمی «سمی» یاد شد.

گزارشی از تحریریه مجله نوجوان 13
حمیدرضا شاه‌آبادی و محمد قصاع از ضرورت استفاده از ادبیات وحشت برای کودکان و نوجوانان گفتند
گزارشی از حضور نوجوانانی که در جشنواره حضور داشتند

نوجوانان و عقاید مختلف

برخورد ما در برابر فرد و موضوع مخالفمان چیست؟

تابه‌حال به این فکر کرده‌اید که بزرگ‌ترین اختلافات، بیشترین درگیری‌ها، طولانی‌ترین قهرها و شدیدترین جنگ‌ها سر چه چیزی اتفاق افتاده است؟ اگر بخواهم خرده‌جنگ‌ها و نزاع‌های خصوصی را برای خودم یادآوری کنم، تنها به یک دلیل می‌رسم: «اصرار بر سر اینکه در موضوع موردبحث خودم را عالم و بقیه را کودن می‌پنداشتم.» این اتفاق به‌صورت ناخودآگاه در ذهن همه ما شکل می‌گیرد. آن موقعی که در یک بحث کوچک دلمان می‌خواهد به طرفین مقابلمان بگوییم که آن‌ها اشتباه می‌کنند و حق با ماست، اولین جرقه‌های کدورت زده می‌شود.

شغل 24ساعته

دوخبرنگار باسابقه از لذت‌ها و سختی‌های دنیای خبرنگاری می‌گویند
در دنیا شغل‌هایی وجود دارد که حداقل یک‌بار به آن‌ها فکر کرده‌ایم و دلمان خواسته برای مدتی آن را تجربه کنیم؛ مثلا من همیشه دلم می‌خواسته تِستر یک کارخانه شکلات‌سازی باشم. کسی که شغلش تست‌کردن انواع شکلات است و تازه بابت چنین کاری، حقوق هم دریافت می‌کند. یا اصلا می‌دانستید که در دنیا شغلی با عنوان «خنده‌درمانگر» وجود دارد؟ کار خنده‌درمانگر این است که افرادی را که مشکلات روحی دارند، با خنداندن درمان کند. چند روز پیش با دوست نوجوانم مهدی حرف می‌زدم.

آموزش آنلاین یا آموزش حضوری

دانش‌آموزان از تمایلشان به فضای حضوری یا مجازی تدریس می‌گویند

بوی نان پنیر و خیار له‌شده کف کیف، صدای جیغ بچه‌ها موقع خوردن زنگ آخر، استرس و دل‌شوره موقع تقلب گرفتن در امتحان، هیجان برای خوردن ناهارهای دورهمی در حیاط مدرسه، قهر و آشتی‌های دوستانه، دعوا بر سر رشته‌های انسانی و تجربی و ریاضی، ذوق برای خرید کیف و کفش قبل از آمدن مهرماه، دید زدن معلمان در دفتر مدرسه، خنده و شادی و بازی و حرف‌های درگوشی، همه و همه این تجربه‌ها دارد تبدیل به خاطره می‌شود. 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عطیه میرزاامیری