عطیه میرزاامیری

شجاعت حاصل از تلفیق خیال و امید

از کتاب «جهان مال من است» با حضور نویسنده، تصویرگر و روان‌شناس رونمایی شد

از وقتی چشم به دنیا باز می‌کنیم اتفاقاتی پیرامونمان رخ می‌دهد و شرایطی برایمان به‌وجود می‌آید که باعث می‌شود به‌صورت ناخودآگاه ذهنمان بین ما و زندگی دیگری خط پررنگی بکشد. «هم‌کلاسی‌ام درسش خوب نیست، پس ما باهم فرق داریم.»، «همسایه‌مان از ما پول‌دارتر است، پس دخترش با من بازی نمی‌کند.»، «پسری که در باشگاه است، کم‌شنواست، پس نمی‌توانیم باهم دوست شویم.» این خط‌های پررنگ باعث مرز و جدایی بین ما و دیگران می‌شود. مرزهایی که ما را از دوستی و همدلی با دیگری محروم می‌کند و باعث می‌شود خودمان یا طرف مقابلمان را در یک بُعد زندگی ناتوان ببینیم؛ اما کتاب «جهان مال من است» قضیه را برعکس کرده است.

نوجوان کارآ، کارآفرین فردا

گزارشی از اختتامیه رویداد نوجوان کارآ و معرفی ایده‌های کارآفرینی نوجوانان اصفهان

وقتی از دیگران می‌شنویم که «فلانی آدم باهوشی است»، تصوری که از یک فرد «باهوش» در ذهنمان شکل می‌گیرد کسی است که شاید 24ساعته روی دفتر و کتاب‌هایش افتاده و درس می‌خواند. عینکی بزرگ بر چشمانش گذاشته، همه کارهایش روی حساب‌کتاب است، هیچ اشتباهی مرتکب نمی‌شود و همیشه همه آدم‌ها روی حرف‌هایش حساب باز می‌کنند. اما راستش این‌طورها هم نـیـسـت. یکی از پارامترهای هوش، «خلاقیت» است. فردی که خلاق است تمام راه‌های مختلف را برای بررسی یک مسئله نگاه می‌کند. یعنی در عین واحد می‌تواند همه جوانب را بسنجد و بعدازآن بهترین راه را انتخاب کند.

طرفداران بزرگِ کوچک

چرا نوجوانان تمایل شدید به الگوسازی از هنرمندان دارند؟

15 ساله به نظر می‌آیند. تیپ و قیافه‌شان شبیه تمام نوجوان‌هایی است که این روزها زیاد می‌بینیم. پسران و دختران تین‌ایجری که دوست دارند سرتاپا مشکی بپوشند، آرایش خاص خودشان را داشته باشند و از آن مهم‌تر عقاید و علایق خاصی که بر آنها پافشاری می‌کنند. مجری می‌پرسد: «دنیای بدون محمدرضا گلزار را می‌توانید تصور کنید؟» دخترها بغض می‌کنند و می‌گویند تصورش برایشان سخت است. «اگر ایشان نباشد، من هم نیستم.» و هر سه نفرشان زیر گریه می‌زنند. بقیه‌شان هم جواب‌هایی از این دست می‌دهند: «طاقت‌فرسا است و اصلا نمی‌توانیم دوام بیاوریم.»، «نمی‌توانم تصور کنم و اگر نباشد انگیزه‌ای هم برای من نمی‌ماند.»، «دنیای من هم تمام می‌شود.». این فیلم که چند وقت پیش در فضای مجازی پخش شد، دست به دست کاربران چرخید، مسخره شد و از آن به عنوان فیلمی «سمی» یاد شد.

گزارشی از تحریریه مجله نوجوان 13
حمیدرضا شاه‌آبادی و محمد قصاع از ضرورت استفاده از ادبیات وحشت برای کودکان و نوجوانان گفتند
گزارشی از حضور نوجوانانی که در جشنواره حضور داشتند

حق سلامت باید همراه با حق تربیت باشد

مادران از رفتن و نرفتن فرزندشان به مدرسه می‌گویند

برای دومین سال متوالی سال جدید تحصیلی مصادف شده است با همه‌گیری ویروس کرونا. در تاخت و تاز این ویروس و آمار بالای مبتلایان به مرگ و میر ناشی از آن، مسئله‌ای که این روزها مطرح است، ضرورت حضور فیزیکی دانش‌آموزان در مدرسه یا ادامه دادن آموزش آنلاین است. برخی از مسئولین و مردم معتقد هستند که با سرعت‌گیری واکسیناسیون، بهتر است امسال دانش‌آموزان به صورت حضوری در مدرسه باشند و آموزش‌های لازم را در کلاس درس، یاد بگیرند. در این راستا در خبرهای منتشر شده، معاون وزارت آموزش و پرورش اظهار داشت که براساس آمار 75درصد والدین، با بازگشایی مدارس به‌صورت حضوری موافق هستند و تنها 25 درصد اعلام نارضایتی کرده‌اند که باید با آموزش‌های لازم، از دغدغه خاطر آنها در بازگشایی مدارس بکاهیم.

جمع‌زدن هنر با علم کامپیوتر

معرفی رشته و شغل برنامه‌نویسی به مناسبت روز جهانی برنامه‌نویسی

23 شهریور هر سال که مصادف با 13 سپتامبر می‌شود، روز جهانی برنامه‌نویسی است. علت نام‌گذاری این روز خیلی عجیب و بامزه است؛ چون متخصصان این حوزه، این روز را با استفاده از معادلات عددی لایق روز جهانی برنامه‌نویسی دانسته‌اند. اولین کشوری که این روز را به‌عنوان روز برنامه‌نویس به رسمیت شناخت، روسیه بود؛ پس از آن کشورهای آلمان، کانادا، چین، کرواسی، فرانسه، گواتمالا، هند، بلژیک، استرالیا، نیوزیلند، لهستان، اسلوونی، بریتانیا و ایالات‌متحده آمریکا نیز این روز را به‌عنوان روز برنامه‌نویس به رسمیت شناختند و در تقویم کشور خود از آن یاد کردند. به مناسبت این روز که البته کمی از آن گذشته است، لازم دیدم درباره رشته و شغل برنامه‌نویسی معرفی کوتاهی داشته باشم؛ به همین دلیل سراغ خانم پریسا فرخی که برنامه‌نویس قابل و بااستعدادی است، رفتم و از او درباره این رشته سوالاتی پرسیدم.

‏محمدرضا حکیمی، حامی مظلوم و طالب عدالت بود

فضل‌الله صلواتی از زندگی و دوستی با محمدرضا حکیمی می‌گوید

«آری، باید بکوشیم تا جامعه ما چنان نباشد که درباره‌اش بتوان گفت؛ از دو مفهوم انسان و انسانیت، اولی در کوچه‌ها سرگردان است و دومی در کتاب‌ها.» این جمله را محمدرضا حکیمی در سال 1388 در نامه‌ی امتناعش از دریافت جایزه‌ی علوم انسانی فارابی نوشته است. حکیمی فقیه و مجتهد، فیلسوف، متفکر و نویسنده ایرانی بود که کتاب الحیاة وی که یک دایرةالمعارف اسلامی است، از شهرت و اعتبار خاصی در جهان اسلام برخوردار است. همچنین علی شریعتی او را به عنوان وصی خود جهت هرگونه دخل و تصرف در آثارش انتخاب کرده بود. حکیمی چندی پیش به ویروس کرونا مبتلا شد و در شامگاه ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ به دلیل عوارض ناشی از ویروس کرونا و کهولت سن بر اثر ایست قلبی درگذشت و در حرم امام رضا به خاک سپرده شد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عطیه میرزاامیری