عکاسی

بیش از نیم‌قرن تفرج عکاسانه

برای 79سالگی رضانور بختیار، عکاس سال‌های اصفهان

عکاسی، باغ و شانس زندگی من است. باغی که وقتی سال‌های دور لحظه‌ای در آن باز شد، پایم را  لایش گذاشتم و با فشار خود را به درونش هل دادم؛ همان‌طور که آینده مانند باغ زیبایی است که برای بعضی‌ها یک لحظه در آن باز می‌شود و آن‌هایی که هوشیارترند پایشان را لای در می‌گذارند، سپس با فشارخود را درون آن باغ هل می‌دهند.این تعبیری است که در کتاب «مردی با دوربین عکاسی» که شرح زندگی و کارش است، به کار می‌برد. حالا در آستانه 80سالگی هرچند آردش را بیخته و الکش را آویخته، اما هنوز دست از علاقه و تفرجش در باغ عکاسی نکشیده است.

سرزمین‌های سوخته از جنگ

عکس‌های «جنگ...» مجید کورنگ بهشتی را در موزه هنرهای معاصر اصفهان ببینیم

«شاید بتوان گفت این عکس‌ها، تصاویرِ باقی‌مانده‌ای است از سرزمین‌های بمباران‌شده، سقف‌های فروریخته، پناهگاه‌ها، انبارهای مهمات، زرادخانه‌ها و یا کوچه‌پس‌کوچه‌های به بن‌بست‌رسیده نسل من که هنوز هم تاریک و بی‌سکنه و متروک مانده و من از تکه‌های نصفه ونیمه‌شان در آن سال‌ها عکس گرفته‌ام و تمامی این تصاویر مانند جسد کفن‌پیچِ خاک‌نشده‌ای در زمین روانم به‌جا مانده است.» این بخشی از استیتمنت نمایشگاه «جنگ ...» مجید کورنگ بهشتی است که به‌خوبی جهان خیالی این عکاس از مقوله جنگ را نشان می‌دهد. نمایشگاهی برای به‌خاطر آوردن لحظات دشوار و مهیب جنگ که ذهن خیال‌ورز عکاس آن‌ها را از پس واقعیتی هولناک دوباره‌سازی می‌کند. کورنگ بهشتی که عکاسی شناخته شده و مطرح به‌خصوص در زمینه عکاسی انتزاعی و فتومونتاژ است، با مجموعه عکس «جنگ...» به موزه هنرهای معاصر اصفهان آمده تا روایت عکاسانه اش از واقعه هولناک جنگ و تأثیرش بر روان آدمی را به اشتراک بگذارد. این نمایشگاه تا 24 مهر به نمایش خود در موزه هنرهای معاصر ادامه می‌دهد.

نخستین نمایشگاه ملی عکس نیمه پنهان برگزار شد
گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با «داریوش کیساریان» فرزند «حاج اکبر کیساریان» مؤسس عکاسی شایان
رئیس هیئت‌مدیره کانون عکس انجمن سینمای جوان اصفهان از گرایش نداشتن عکاسان برای تولید عکس‌های خود در قالب مجموعه می‌گوید

بیش از نیم‌قرن تفرج عکاسانه

برای 79سالگی رضانور بختیار، عکاس سال‌های اصفهان

عکاسی، باغ و شانس زندگی من است. باغی که وقتی سال‌های دور لحظه‌ای در آن باز شد، پایم را  لایش گذاشتم و با فشار خود را به درونش هل دادم؛ همان‌طور که آینده مانند باغ زیبایی است که برای بعضی‌ها یک لحظه در آن باز می‌شود و آن‌هایی که هوشیارترند پایشان را لای در می‌گذارند، سپس با فشارخود را درون آن باغ هل می‌دهند.این تعبیری است که در کتاب «مردی با دوربین عکاسی» که شرح زندگی و کارش است، به کار می‌برد. حالا در آستانه 80سالگی هرچند آردش را بیخته و الکش را آویخته، اما هنوز دست از علاقه و تفرجش در باغ عکاسی نکشیده است.

عکاسی به‌مثابه هنر معاصر

به تماشای نمایشگاه گروهی عکاسی آنالوگ «پراش» در گالری صفر یک بنشینیم

«چشم‌های شش عکاس اینجاست، شما بعد از ماه‌ها، حضور آن‌ها و آنچه روبه‌رویشان بوده را می‌بینید. آن‌ها هم، به واسطه آنالوگ‌بودن دوربینشان، تصاویری که ثبت کرده‌اند را با تأخیر دیده‌اند و کنار شما می‌ایستند. این‌ها همانی‌ است که پیش‌از شنیدن صدای شاتر و لحظه سیاه‌شدن همه‌چیز پیش چشم، می‌خواستند نگهش دارند؟ آن‌ها هرگز در گذشته و به آن مکان برنخواهند گشت. آیا شما هم شاهدان این غافلگیری و گاهی افسوس هستید؟»این بخشی از استیتمنت نمایشگاه گروهی پراش است. نمایشگاهی که در نوع خودش می‌تواند جریان تازه‌ای را در عرصه نمایشگاه عکس اصفهان رقم بزند.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عکاسی