شماره های پیشین

خانه‌ای با قدمت قاجاریه

تاریخ درج : دوشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۹۵
شماره روزنامه: 
در خانه نظام الاسلام

طاهره جعفری

 قدمت ساختمان نظام الاسلام به150 سال پیش یعنی اواخر دوره قاجار  بازمی‌گردد. مالک اصلی این بنا نظام الاسلام میرزامحمد ملقب به میرزا محمد معلم بوده که اکنون قبر این بزرگوار در تکیه کازرونی است. پسر اول ایشان مجد‌الاسلام است که خانه به صورت ارث به ایشان می رسد.این بنا در میراث به نام مجد العلما ثبت شده، در صورتی که مجد العلما لقب پسر آقای نجفی برادر آقا نورالله صاحب خانه مشروطیت بوده که اشتباها این خانه به جای مجدالاسلام به مجدالعلما ثبت شده است.خانه مجد در تاریخ 18/6/91 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.  برای دیدن این خانه قدیمی وارد خیابان استانداری شدم و پس از پرس و جوی فراوان به خیابان پشت مطبخ واز آنجا به کوچه شهید عمرانی درست پشت مسجد امام رسیدم. دربِ اصلی خانه به سبک قدیمی دارای دو کوبه یکی مربوط به آقایان و  دیگری مربوط به خانم‌ها بود.کوبه متعلق به خانم‌ها را زدم، در باز شد. وارد هشتی شدم، هشتی در واقع راهنمای من بود برای رفتن به طبقه بالا یا حیاط یا راهروی روبرو که در قدیم به عنوان انبار یا محل رفت و آمد حیوانات از آن استفاده می‌کردند. در ابتدا تصمیم گرفتم به طبقه بالا بروم. به گفته خانم عریانی، روابط عمومی شرکت میراث ایرانیان، طبقه بالا اتاق‌های شاه نشین بوده که شامل سه اتاق سه دری، پنج دری و  سه دری است. از آنجا که مجدالاسلام روحانی و در دوره مشروطیت عضو مجلس شورای ملی بودند و فعالیت‌های زیادی داشتند، این خانه محل رفت وآمد سردار جنگ، استاد همایی،حبیب الله صولت وبسیاری از بزرگان دیگر بوده و اتاق‌های طبقه بالا محل پذیرایی از این بزرگان بوده است. ایوان روبروی طبقه بالا دارای شش ستون با گچ‌بری است.پس از اتاق‌ها به  فضایی رسیدم که به آن حوضخانه می گفتند و  درست در طبقه پایین ساختمان قرار دارد.  از طبقه بالا این فضا کاملا مشخص است. حوضخانه شامل یک حوض در وسط و اتاق‌های اطرافش است که اندرونی بوده و بیشتر اهالی خانه در فصل تابستان که هوا گرم می‌شده از این قسمت استفاده می‌کردند. از پله‌ها پایین آمدم و به قسمت حوضخانه رسیدم، با اینکه هوا گرم بود، ولی خنکی مطبوعی در این قسمت پوستت را نوازش می‌دهد. پس از دیدن حوضخانه به حیاط خانه رفتم. یک حیاط مرکزی با حوض بزرگ وسط آن و باغچه‌های اطراف حوض و اتاق‌های که در دور تا دور حیاط به چشم می‌خورد. اتاق‌های ضلع شمالی شامل سه اتاق سه دری، پنج دری و سه دری است. اتاق‌های ضلع شرقی و غربی شامل دو اتاق سه ‌دری و پنج دری است، با درهای چوبی که هر چند نو ساز است، ولی طرح ساخت قدیمی در آن حفظ شده و بالای هر در پنجره‌های مشبک رنگی که از این شیشه‌های رنگی در ساخت‌های قدیمی برای ایجاد نور زیبا استفاده  می‌کردند. ساخت سه دری و پنج دری نیز به دلیل حفظ بحث تقارن بوده است، ولی متاسفانه از آنجا که قبلا به این خانه رسیدگی نشده، تمام درهای قدیمی دزدیده شده و ساختمان حالت مخروبه به خود گرفته بوده که مرمت‌کنندگان بنا بر اساس عکس‌هایی که از بنا به جا مانده، آن را بازسازی کرده‌اند؛ یعنی آنچه سالم بوده را نگه داشتند و مقاوم‌سازی را انجام داده‌اند تا این خانه دو باره رونق گذشته را بگیرد و محل رفت و آمد اهل هنر شود. پس از دیدن حیاط و اتاق‌های خانه، سری به پشت بام زدم پشت‌بام دید فوق‌العاده زیبایی به گنبد مسجد جامع عباسی، عمارت عالی قاپو، باغ و بناهای تاریخی اطراف دارد که بر زیبایی این خانه چند برابر می‌افزاید.

url : http://www.isfahanziba.ir/hammahale/node/15924

دیدگاه جدیدی بگذارید

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.