ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

چهره + خوان

تاریخ درج : یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

مغازه دونبش ادبیات متعهد و غیرمتعهد
محمدجواد جزینی، نویسنده: برخی نویسنده‌ها می‌خواهند با تقسیم‌بندی مانع از توزیع، ترویج بخشی از ادبیات که خلاقانه است، بشوند. این تقسیم‌بندی‌ها علمی نیست و یک برخورد به طور کامل سطحی با مسئله پیچیده نظریه ادبی است. ادبیات به هیچ‌چیزی جز خودش متعهد نیست. هر نویسنده‌ای روایت خود را از هستی و زندگی بازگو می‌کند که ممکن است این روایت به زعم خوانندگان رحمانی یا شیطانی باشد. نویسنده‌ها به خودشان و اعتقادات شخصی خودشان معتقدند. من به چیزی به نام تعهد یعنی آنچه بیرون از ذهن آنها وجود دارد، قائل نیستم بلکه به تفاوت بین نویسنده‌ها قائلم. معتقدم هر نویسنده حس، دریافت و درک و فهم خود را از هستی بازگو می‌کند. گمان می‌کنم این تقسیم‌بندی‌ها یک تقسیم‌بندی غیرفنی و حتی ساده‌لوحانه است، به همین دلیل با تقسیم‌بندی ادبیات به ادبیات متعهد و روشنفکری موافق نیستم. اگر می‌گویم ادبیات تعهد ندارد مبادا به معنای بی‌تعهدی برداشت شود، منظورم این است که  هر نویسنده‌ای درک، دریافت و معرفت خود را از هستی می‌گوید.

 

 

 

این تعداد گالری رقابت ایجاد نمی کند
فرهاد آذرین، گالری دار : در حال حاضر تعداد گالری‌ها و محل عرضه آثار هنری بیشتر از کشش بازار و بیننده‌هاست. این تعداد گالری نه تنها رقابت ایجاد نمی‌کند، بلکه رکود ایجاد می‌کند و استاندارد نمایشگاهی را پایین می‌آورد. اگر من به دلایل خیلی مشخص حرفه‌ای استاندارد آثار هنری به هنرمندی، وقت نمایش آثارش را در گالری خودم ندهم، به واسطه اینکه گالری‌های زیادی هستند که تازه وارد کار شدند یا برنامه‌هایشان خالی است، او به راحتی می‌تواند در یک گالری دیگر نمایشگاه برگزار کند. این موضوع در درازمدت استاندارد را پایین می‌آورد و روی سلیقه عمومی افرادی که تازه شروع به گالری رفتن کرده‌اند، تاثیر می‌گذارد. نمی‌توانم بگویم سال ۹۶ از نظر اقتصادی سال بدی بود، منتهی این، یک امر نسبی است. تصور عمومی این است که کار ما یک کار خیلی لوکس و همه‌چیز قیمت بالاست. اما این بازار فقط به تکه محدود آثار هنری گرانقیمت منحصر نیست یا آنچه که درباره یک حراجی می‌شنوید درباره عموم گالری‌ها نیست به ویژه ما که در گالری آتبین با هنرمندان جوان‌تر کار می‌کنیم و با رنج قیمت پایین‌تری سر و کار داریم.

 

 

 

زنانه‌ نویسی به آشپزخانه‌نویسی تبدیل شده است
شیوا ارسطویی، نویسنده : تمام نویسنده‌ها در طول زندگی خود یک مضمون را نوشتند. به این معنا که هر نویسنده‌ای دارای یک جهان‌بینی فردی است و آن جهان‌بینی را در تمام آثارش به شکل‌ها و موقعیت‌پردازی‌های مختلف و با پیدا کردن شخصیت‌های متفاوت تکرار می‌کند. آقای دولتشاه حکم سیاسی‌نویسی را صادر کردند در صورتی که من این‌طور فکر نمی‌کنم. باور می‌کنید من ٣٠ سال است که این سوال‌ها را جواب می‌دهم؟ برای همین ترجیح می‌دهم حالا که چنین فرصتی پیش آمده حتی با یکی از مخاطبانی که آثارم را خوانده، مستقیم صحبت کنم. به نظرم منظور شما جهان‌بینی مدرن است که این به سبک زندگی نویسنده و زمانی که در آن زندگی می‌کند مربوط می‌شود. چطور زندگی کــــرده و در چــــه دورانی شـــروع کرده به دیدن جهان، یک زمانی ادبیات زنان را تحقیر می‌کردند که چرا در مورد آشپزخانه می‌نویسند.من آن زمان در مصاحبه‌ای در روزنامه هم گفتم که مگر آشپزخانه جهان‌بینی مخصوص به خودش را ندارد؟ مگر می‌شود آشپزخانه یا هر جای دیگری جهان‌بینی نداشته باشد؟ هر جا که جهان را ببینی می‌توانی به ادبیات تبدیلش کنی.

 

 

 

 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/77855

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی