ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

موارد عجیب یک جشنواره جهانی !

تاریخ درج : سه شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 
ثانیه‌شماری برای افتتاحیه سی‌وششمین جشنواره جهانی فجر

تا سه روز دیگر، سی‌وششمین دوره جشنواره جهانی فجر آغاز به کار خواهد کرد. جشنواره‌ای که شاید تنها اتفاق بزرگ آن، حضور «الیور استون» باشد که هنوز مشخص نشده در چه زمان و با چه هدفی به این جشنواره خواهد آمد؛ کارگردان همیشه‌منتقد سیاست‌های آمریکا که این دیدگاه او در شکل‌گیری دعوتش به فجر، نقش مهمی داشته است.اتفاقی که از طریق پسر او، «شان‌محمد استون» هماهنگ شده. شان، چند سال پیش در رویکردی عجیب، به ایران سفر کرد و مسلمان شد؛ اتفاقی که همان‌زمان، پدرش نیز علت آن را نامعلوم و بدون هماهنگی قبلی با او عنوان کرد.

سایر مهمانان دعوت‌شده به این دوره از جشنواره، چهره‌های گمنامی هستند که گفته می‌شود میرکریمی به دلیل آشنایی با آنها در جشنواره‌های جهانی که در آنها حضور داشته، رضایتشان را برای حضور در این فستیوال جلب کرده است.حال آنکه، یکی از مهم‌ترین نیازهای هر جشنواره‌ای، حتی بزرگ‌ترین آنها که کن باشد، دعوت از چهره‌های سرشناس برای اعتبارسنجی خود میان افکارعمومی جهان جهت نشان‌دادن میزان محبوبیت است.این اتفاق تاکنون در جشنواره جهانی فجر رخ نداده و استون، بزرگ‌ترین مهمانی است که در طول 36 دوره برگزاری این فستیوال به ایران خواهد آمد، ولی باید پذیرفت که در کنار تمامی محدودیت‌هایی که برای دعوت از چهره‌های سرشناس سینمایی جهان برای مدیران جشنواره فجر وجود دارد، فضا به گونه‌ای نیست که آنها نتوانند حداقل از میان چهره‌های شناخته‌شده اروپایی، مهمانانی را در جمع خود داشته باشند.البته هیچگاه تراز هنرمندان هالیوودی و میزان اعتباری که آنها برای هر جشنواره‌ای به همراه می‌آورند، قابل قیاس با هنرمندان دیگر کشورها نیست، ولی این برای جشنواره فجر که حالا دیگر گوی رقابت منطقه‌ای را به رقبای جدیدی همچون فستیوال فیلم دوبی باخته، می‌تواند یک نقطه شروع تاحدودی آرمانی باشد.هم‌اکنون سینمای اروپا، جهش قابل توجهی را به نسبت چند سال قبل خود شاهد است و چهره‌های نام‌آشنای بسیاری را به خود می‌بیند که امکان حضور آنها در جشنواره جهانی فجر، راحت تصور می‌شود، اما اینکه طبق چه سیاستی نمی‌توانیم یا نمی‌خواهیم آنها را دعوت کنیم، موضوع عجیب جشنواره است. این جشنواره، یک بخش آموزشی مهم نیز دارد تحت عنوان «دارالفنون» که بر اساس آن، تنی چند از هنرجویان سینما از سراسر جهان، طی چند روز، در کلاس‌های آکادمیک سینمایی شرکت کرده و در هر روز، آموزه‌های کلاسیک و مدرن سینما را از اساتیدی که از کشورهای مختلف دنیا دعوت می‌شوند، فرامی گیرند.اتفاقی که به خودی‌خود می‌تواند حرکت چشمگیری باشد، ولی منتقدان «دارالفنون» همواره بر  بی‌کارکردی این حرکت صحه گذاشته‌اند و اینکه خروجی این کلاس‌ها، در طول این سال‌ها هرگز مشخص نشده و تنها عایدی آن، صرف چند ده میلیون دلار از پول بیت‌المال برای برگزاری کلاس‌ها و دعوت از هنرجویان و اساتید برای شرکت در آن می‌شود؛ انتقادی که حداقل تا به امروز درست بوده و این کلاس‌ها، با اینکه چند سال به صورت مرتب برگزار می‌شوند،  هیچ خروجی درخوری نداشته که مدیران جشنواره بخواهند از آن دفاع کنند  یا به انتشار رزومه ای از تاثیرات این کلاس‌ها همت گمارند.نکته عجیب دیگر در مورد جشنواره جهانی فجر این است که تقریبا تمامی کارشناسان سینمایی، وجه تفکیک یافته آن را مورد انتقاد قرار داده و این مستقل بودن را حرکتی در جهت اسراف بیت المال بدون هیچ تاثیرگذاری خاصی قلمداد می‌کنند.جریانی که حتی دو وزیر ارشاد اخیر نیز بر لزوم آن تردید داشتند،  با این حال، همچنان شاهد آن هستیم که این رویداد، با نظمی خاص، در یک تاریخِ حالا دیگر ثابت شده، برنامه‌هایش را اجرا می‌کند.تاریخی که در بدو استقلال این جشنواره، از سوی تیم برگزارکننده اصرار ویژه‌ای بر آن شد تا به منتقدان بفهمانند بهترین تاریخی است که می‌شد این جشنواره را اجرایی کرد، در صورتی که با یک نگاه ساده می‌توان متوجه شد تقریبا از نیمه‌های فروردین ماه هر سال، اخبار سینمایی جهان، معطوف به جشنواره کن ( بزرگ‌ترین و مهم‌ترین فستیوال سینمایی جهان) معطوف است و مانند امروز که حتی سینمادوستان ایرانی، بیشتر دنبال پیگیری اخبار کن هستند، کسی در چندوچون انفعلات جشنواره جهانی فجر قرار ندارد.بنابراین وقتی مردم ما نسبت به جشنواره‌ای که در داخل کشورشان اتفاق می‌افتد، این‌چنین بیگانه هستند پس چطور مدیران فجر ادعا می‌کنند جشنواره جهانی آنها، اتفاقی شناخته‌شده برای سینمادوستان سراسر جهان است؟! آن‌هم جشنواره‌ای که در یک مرکز خرید موبایل برگزار می‌شود و اصلا فضای سینمایی ندارد.یکی از مزیت های دوره‌های پیشین جشنواره جهانی آن بود که در پردیس ملت برگزار شد؛ ملت به هر حال، یک فضای تمام‌سینمایی است.  اینکه یک جشنواره جهانی، در یکی از فرسوده‌ترین بافت‌های شهری پایتخت با آن میزان شلوغی، ترافیک، آلودگی و سروصدا برگزار شود، ایده‌ای است که نمی‌توانیم خودمان را با آن گول بزنیم و بگوییم مدیران جشنواره از  این همه ناهنجاری و تعارض با سینما، ناآگاه بوده‌اند. حال آنکه تقریبا تمامی فستیوال‌های مهم و حتی غیرمهم سینمایی، یا در سواحل زیبای دریا برگزار می‌شوند یا در مجلل‌ترین نقاط آن شهر.اغراق نیست اگر جشنواره جهانی فجر را به دلیل برخورداری از اکوسیستم محیطی، دارای بدترین جغرافیای مکانی و حتی زمانی قلمداد کنیم.با وجود تمامی این انتقادهایی که هرساله به سیاست‌گذاری‌های ریز و درشت این جشنواره می‌شود،  باز شاهد آن هستیم که این رویداد، بدون کوچک‌ترین پاسخ‌دهی به این حجم سوالات منطقی، سیاست سکوت را در پیش گرفته و گویی عزمش را برای برگزاری دوره‌های بعدی جزم‌تر  می‍‌کند.جشنواره جهانی فجر، امسال از 30 فروردین تا 7اردیبهشت برگزار می‌شود. جشنواره‌ای که به گفته مدیرانش، قرار است چند شگفتی در خود داشته باشد. یکی از آنها، حجم بالای آثار ایرانی در این دوره است که تاحدودی مشکوک به نظر می‌رسد؛ مشکوک از آن نظر که برخی فیلم‌سازان، به شکلی عامدانه، فیلم خود را در جشنواره فجر شرکت ندادند تا نخستین رونمایی از آنها در جشنواره جهانی باشد؛ اتفاقی که در دوره‌های قبلی به چشم نمی‌خورد، اما می‌توان ردپای انگیزه‌های مالی را بر این انتخاب جست‌وجو کرد  و اینکه مدیران جشنواره احتمالا با تطمیع صاحبان برخی آثار پرمخاطب، درصدد برانگیختن توجه بیشتر مخاطب ایرانی به این رویداد بودند؛ سیاستی که با پنهان ماندن اخبار جشنواره از روزها قبل، در میان هیاهوهای اخبار سیاسی، اقتصادی و حتی ورزشی، از همین الان شکست خورده به نظر می‌رسد.  

url : http://www.isfahanziba.ir/node/71876

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی