ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

ماندن یا نماندن در کنار همسران معتاد؟

تاریخ درج : سه شنبه ۸ خرداد ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

سمیه موسوی، دانشــــجوی دکتری مشاوره خانواده: بسیاری از افراد برای فرار از واقعیت اعتیاد ممکن است به ازدواج روی بیاورند یا حتی خانواده‌های آنها تصور کنند که ازدواج می‌توانـــــد درمانی برای اعتیاد باشد.در‌حالی‌که درمان اعتیاد مثل درمان بیماری‌های روان شناختی دیگر یک درمان به طور کامل متمرکز و تعریف شده است و ازدواج تنها می‌تواند استرس این افراد را زیاد کرده و مصرف مواد آنها را افزایش دهد، اما گاهی افراد دانسته یا ندانسته با فردی که درگیر اعتیاد است ازدواج می‌کنند و جدا از همه مسائلی که با آنها باید مواجه شوند، موضوع نحوه ارتباط سازنده با همسری که درگیر اعتیاد است بسیار حائز اهمیت خواهد بود. همسران افراد معتاد برای ارتباط با این افراد باید نکاتی را مدنظر داشته باشند: اولین نکته تغییر نگرش نسبت به اعتیاد است، وقتی فرد همسرش را به عنوان یک فرد بیکار، انگل یا خوشگذران تصور می‌کند که هیچ چیز برایش اهمیت ندارد و هیچ تعهدی به خانواده ندارد، واکنش فرد این خواهد بود که او را طرد کند درحالی‌که اگر او را به عنوان یک بیمار نگاه کند، وظیفه خودش می‌داند که تا جایی‌که از دستش برمی‌آید به او کمک کند.نکته بعد اینکه رفتارهای هیجانی و احساسی در مواجهه با فرد معتاد همیشه کار را خراب‌تر می‌کند، برای مثال زمانی‌که فردی مواد مصرف کرده و در حالت عادی نیست، اگر در آن لحظه همسر فرد از مصرف مواد انتقاد کرده و داد و فریاد و دعوا راه بیندازد به طور احتمالی نتیجه این خواهد بود که یا لوازم منزل در اثر عصبانیت فرد بیمار تبدیل به زباله می‌شوند یا خود همسر دچار آسیب جسمانی می‌شود، پس بهتر است انتقاد را به وقت مناسب‌تر موکول کرد. این نکته مهم است که افراد سعی کنند گاه و بیگاه این موضوع را به همسرشان منتقل کنند که در هر‌حالتـــی کنارش می‌مانند و از او حمایـــــت و پشتیبانی می‌کنند، درک حمایت و عدم سرخوردگی باعث می‌شــود که فرد زودتر اقدام بــــه ترک کنــــد و بعد از ترک کمتر لغزش داشته باشد.به طــــور قطــع افراد درگیر بــــــایـــــد بــــرای درمـــــان همسرشـــان از کمک‌های تخصصی استفاده کننـــد و این موضوع مهم است که آنها اگر خواستار یک زندگی موفق هستند زود جا نزنند و به این فکر کنند که رها کردن یک بیمار که نیاز به کمک آنها دارد خیلی مواقع کار درستی نیست.البته این در مواردی است که همسر آنها قصد ترک دارد و احتمال آسیب جدی به فرد یا فرزند یا شخص سوم به‌خاطر بیماری همسر وجود نداشته باشد.بعد از اینکه فرد معتاد بـــرای ترک اقدام کرد همسران باید مراقب رفتارهایشان باشند.وقتی فرد وارد مرحله ترک شده و مصرف مواد را کنار گذاشته،آن وقت این نگرانی سراغ همسرش می‌آید که نکند برگردد و دوباره مصرف کند و اين نگرانی باعث حرکاتی مثل تعقيب فرد‌، ممانعت از خروجش از منزل، گشتن جيب‌ها و اتاقش و بحث‌های طولانی برای عدم مصرف‌، شک کردن‌های بیجا‌، درگيری برای تست و آزمايش و تهمت و افترا به بيمار می‌شود.برای مثال به طور معمول فردی که مصرف مواد را کنار می‌گذارد دچار حالت بی‌حسی می‌شود که ممکن است همسر آن را به مصرف مجدد ماده تعبير کند و با همسرش برخورد کند که همه اين رفتارها اشتباه است.فرد باید به گونه‌ای رفتار کند که اگر به طور احيانی فرد بیمار در مسير ترکش لغزشی داشته باشد به طور مستقيم با خود خانواده و پزشک مطرح کند، نه اينکه آن را  مخفی کند و موجب افزایش مصرفش شود. درمان اعتیاد بسیار زمان‌بر است و نیاز به صبر و حوصله فراوان دارد و به‌خاطر لغزش‌های زیاد همسر بیمار باید خودش را برای برخورد  با ناامیدی‌های وقت و بی‌وقت آماده کند، اما لغزش به معنی شکست نیست. پس این لغزش‌ها نباید موجب دلسردی همسر بیمار و سرخوردگی و رها کردن همه چیز شود.این همسران باید همیشه به خودشان یادآور شوند که تحمل آنها می‌تواند زندگی یک انسان را نجات دهد.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/74499

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی