ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

فشار اضافه!

تاریخ درج : سه شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۸
شماره روزنامه: 

لیلی زواره‌ای / خبـــــــرنگـــــــار

از همان پیش دبستانی، دانشگاه و رشته تحصیلی کودکشان را انتخاب و رصد کرده اند. مسیری تو درتو و پیچیده در پیش دارند خانواده هایی که انبوه فارغ‌التحصیلان مدرک به‌دست و بیکار را در مسیر نمی‌بینند! پیش دبستانی با برندی خاص که تا کلاس12را با خوابی طلایی، تعبیر کرده، انتخاب می‌شود. مدارسی که سر تاسر ایران شعبه دارند، کتاب‌ها و نظام آموزشی را قبول ندارند و سرفصل های آموزشی با کتاب‌های جداگانه تدوین کرده اند. امتحان ورودی از کودک و پدرو مادر با چک 5میلیونی که با هزینه سرویس، غذا، اردوها، عکس های آتلیه ای و مناسبتی و کلاس انگلیسی یا فرانسه تا پایان سال به 10میلیون تومان می رسد. هر فصل امتحان سراسری برگزار می شود و آخر سال اگر نمره ها به حد مطلوب نرسد، دانش آموز، قبول ولی از آن مدرسه خاص اخراج می شود. تابستان فقط دو هفته خرداد و دو هفته آخر شهریور تعطیل هستند و تمام تعطیلات با کلاس‌های فوق برنامه،  انگلیسی، اردوهای آموزشی، شنا و ... پرشده که هر یک کتاب و سرفصل خاص و هزینه جداگانه دارد.  زنگ اول صبح را برعکس همه مدارس7و ربع صبح می زنند و زنگ خلاص ساعت3 بعدازظهر است. زنگ صبحانه و نهار هم دارند که هر کلاس برنامه و منوی غذای خاص دارد. پایه های بالاتر که می روند، اردوها رنگ و بوی خاص و لاکچری تری می گیرد. دانش آموزان، مراکز استانی مدارس ویژه را دور می زنند و درنهایت، سر از خارج کشور در می آورند. شهریه ها از 5 میلیون تومان برای پیش‌دبستانی آغاز  و تا 20میلیون تومان هم می‌رسد. از کلاس هشتم به بعد اردوهای آموزشی ویژه کنکور آغاز می شود که قیمتش از  5میلیون تومان کمتر نیست. در مجموع هر خانواده برای12سال تحصیل هزینه دو دوره کامل دکترای دانشگاه آزاد را برای دیپلم می پردازد تا فرزندش شاید بتواند وارد دانشگاه شود.

 

 

شکاف طبقاتی آموزشی

مقایسه آمارها از سال92 تا 96نشان می دهد توسعه آموزش و پرورش پولی، بخش قابل توجهی از بودجه خانوار را به خود جذب كرده و خانوارهای فقیر ناگزیر شدند مصرف این دسته از خدمات را محدود كنند. طبقات متوسط بعد از افزایش نرخ ارز و تورم در سال‌های90 و  91سعی كردند سبد غذایی خود را حفظ كنند و در مقابل، از هزینه های تفریحی خود بكاهند،  اما دهک های اول و دوم كه هزینه های فرهنگی و تفریحی جای چندانی در سبد خانوادشان نداشت، بسیاری از كالاهای موردنیازشان را از سبد مصرفی حذف کردند. آموزش و سلامت برای دهک های پایین هزینه لوکس محسوب می شود که این خانوارها این هزینه ها را صفر کرده یا بسیار کاهش داده اند. بانک مرکزی، در سال ۹۳هزینه های خانوارهای کشور به تفکیک استان را منتشر کرد. طبق این آمار، اصفهان در میان ۳۱ استان کشور برای زیرمجموعه هزینه تفریح و امور فرهنگی در جایگاه چهاردهم قرار گرفت. به عبارت دیگر ، هزینه ای که برای امور فرهنگی و تفریحی صرف شد آنقدر اندک بود که آمارش در یک فایل دسته‌بندی شده قرار گرفت و هزینه تهیه روزنامه، کتاب، لوازم‌التحریر،کتاب‌های درسی و غیردرسی را در برمی گرفت. در سال یاد شده، اصفهان از نظر تعداد دانش آموزان در جایگاه چهارم و از نظر تعداد دانشجویان، رتبه دوم کشور را به خود اختصاص داد، ولی در شاخص کالا و خدمات مصرفی حوزه آموزش، رتبه 14را درایران داشت! بنابراین با توجه به وضعیت فعلی اقتصادی کشور، آموزش برای طبقات و دهک‌های پایین جامعه، لوکس محسوب می شود و اگر سهم دولت در آموزش پایه و همگانی کمرنگ شود، این گروه از جامعه، آموزش را از سبد خود حذف می کنند. طبقات متوسط اما وضعیت متفاوتی دارند. آنها سعی می‌کنند  با حذف هزینه های مختلف زندگی، فرزندان خود را در مدارسی خاص ثبت نام کنند تا او بتواند در رشته‌ای مناسب و پولساز  و در دانشگاه دولتی و معروف پذیرفته شود. بیشترین آسیب را این گروه می بینند. چرا که سبک زندگی آقازادگی مدارس بالای شهر با سبک زندگی مردم متوسط کاملا متفاوت است و آنها مجبور هستند برای حفظ روحیه فرزند خود قدم به دنیای متفاوتی بگذارند. دنیایی که پدر خانواده مجبور است چند شیفت کار کند تا بتواند هزینه گزاف فرزند خود را تامین کند، فرزندی که مدام در حال مقایسه وضعیت و جایگاه طبقاتی خود با همکلاسش است.

 

 

 منوی جذاب

بخش قابل توجهی از مدارس غیردولتی که خاص آقازاده‌ها و ثروتمندان  است، این حس را به سایر دانش‌آموزان القا می‌کند که برای ورود به دانشگاه معتبر و رشته ای جذاب باید آقازاده باشی یا حساب بانکی پدرت پر و پیمان باشد و این گونه است که بازی تلخ علم بهتر است یا ثروت آغاز می شود.از سوی دیگر مدارس لاکچری برای بقا وارد چرخه عرضه و تقاضا شده و آموزش را همانند بازاری می‌بینند که برای ورود و بقا در آن باید قوانین اقتصاد به بی رحمانه‌ترین شکل آن اجرا کنند. آنها به ارائه خدمات آموزشی به شکل «بازاری» نگاه می‌کنند که باید «مشتری» را به آن جذب کرد. بنابراین دست به اقداماتی می‌زنند که تنها در منطق بازار قابل توجیه است. در این منطق، تفاوتی میان یک مرکز آموزشی و پرورشی و یک بنگاه اقتصادی و تجاری نیست! پس همچنان که یک بنگاه برای فروش بیشتر محصول و خدمات خود دست به دامن شهرت افراد همچون بازیگران سینمایی و ورزشکاران می‌شود  یا با طرح تحت لیسانس برند‌های معروف خارجی یا برند سازی، کیفیت محصولش را القا می کند،در مدارس غیردولتی نیز چنین اتفاقی می افتد. طبقاتی شدن آموزش با تراکم بالای دانش‌آموزان در کلاس‌های درس، افت کیفیت آموزش در مدارس دولتی و  کلاس‌های خلوت، امکانات آموزشی متفاوت و فوق برنامه‌های عجیب در مدارس غیردولتی قابل مشاهده است. شاید عنوان مدارس قدرت و ثروت برای این مدارس، برازنده‌ تر باشد. مدارسی که ورود به آنها برای هر طبقه اجتماعی دست یافتنی نیست و حتی آموزش‌وپرورش نیز برای نظارت بر فعالیت آنها قدرت چندانی ندارد. بدون شک ماحصل چنین آموزشی با تفاوت های آسمان تا زمین، تربیت مطلوب و انسان های ایدئال نخواهد بود.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/97021

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی