ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

فرش کتک خورده ایران نیمه جان است

تاریخ درج : شنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

سیدرضی‌حاج میری

 

 

اکنون  بزرگ‌ترین مشکل صنعت فرش، کاهش صادرات است. حدود 400 میلیون دلار صادرات داشتیم که از این مقدار، ۱۳۰ میلیون دلار صادرات به آمریکا بوده است. اما در شرایط فعلی که فرش ایران هم تحریم شـــده این عــــدد بــــه ۲۷۰ میلیون دلار می‌رسد.بازاریابی نیاز به فعالیت‌های متنوع و گسترده‌ای‌ دارد. بازاریابی را فقط از کشور مبدا نمی‌شود انجام داد. در گذشته، صادرکننده با خریدار ارتباط مستمر سالیانه داشت. از طرفی درصورتی‌که خریدار مغازه داشت، با برنامه کار می‌کرد، در سال چند بار گردهمایی برگزار می‌کرد، در تکاپو بود، تبلیغ می‌کرد، به ایران رفت‌وآمد داشت  و طی مراسمی همراه با ایراد سخنرانی و نمایش تصاویر گزارش ســــفــــرش را به مشتری‌هایش که مصرف‌کنندگان نهایی بودند، ارائه می‌کرد و چون مشتری‌هایش به ایران علاقه‌مند بودند،  در مراسم شرکت می‌کردند و بالطبع فروش انجام می‌گرفت. صادرکننده این امکان را داشت که در نمایشگاه‌های معتبر خارجی شرکت کند و با کسانی که امکان مسافرت به ایران را ندارند، ارتباط تجاری برقرار کند. اما امروز شما نگاه کنید و ببینید کدام‌یک از آن فاکتورها باقی‌مانده؟ دیگر مغازه‌داری باقی نمانده، درنتیجه ارتباطی که فروشنده می‌توانست با مغازه‌دار داشته باشد هم وجود ندارد . برای تجاری  که می‌توانستند به‌قصد خرید فرش به ایران بیایند هم امکانات مهیا نیست و با معضلات زیادی در این خصوص مواجه‌اند. از این‌طرف علاوه بر وجود مشکلات بسیار برای اخذ ویــــــزا، هزینه‌هـــا برای رفتـــــن صادرکننــــدگان به نمایشگاه‌های خارج از کشور هم سرسام‌آور است ، صادرکننده  باید پیمـــان‌سپاری کند که با شرایط فعلی این کار هم برایش ممکن نیست و به همین دلیل دست‌وپایش بسته است و در صورت تن دادن به این کار باید خود را برای قبول مشکلات بسیار جدی آماده کند درنتیجه  ترجیح می‌دهد خودش را گرفتار این پروسه پیچیده فرمایشی نکند و عطایش را به لقایش ببخشد. سال ۲۰۰۰ زمانی که تحریم اولیه آمریکا برداشته شد، به طور مجدد ما به بازار آمریکا راه یافتیم. در آن مقطع زمانی، بسیاری از مشتری‌ها را از دست داده بودیم و بخش زیادی از آنها به چین، هند، پاکستان، مصر و ترکیه رفته و در آنجا فعال شده و سرمایه‌گذاری کرده بودند. از این رهگذر دو نتیجه حاصل شده بود: اول، از دست دادن بازار و حضور در آمریکا و دوم اینکه در غیبت ما، عرصه برای رقبا گسترده و باعث شده بود درزمینه تولید فرش آموزش ببینند و فعالیت کنند. در مجموع تحریم، ضربه مهلکی به ما زده بود. بازگشت به جایگاه و شرایط به نسبت بهترکه با شرایط اولیه بسیار تفاوت داشت و تعریف موقعیت جدید، ۱۰ سال به طول انجامید. سال ۲۰۱۰ دوباره دور جدیدی از تحریم‌ها شروع شد وهر چه تا آن زمان رشته بودیم، پنبه شد.بسیاری از فرش‌های فروش نرفته صادرکنندگان ایرانی در انبارهای آمریکا مانده بود ، چاره‌ای جز برگشت فرش‌ها به ایران نبود، اما در آن مقطع، به مشکل ممانعت از برگشت فرش برخورد کردیم، به این معنی که فرش ایران نه می‌توانست به آمریکا وارد و نه از آنجا صادر شود. در این شرایط تحریم کسی نمی توانست بازاریابی و تبلیغ کند، چون هم غیر قانونی بود و هم فعالیت در این زمینه عقیم مانده بود و نمی توانست تداوم پیدا کند. بسیاری فقط می‌خواستند فرش‌هایشان را نجات دهند، از آمریکا خارج کنند شاید بتوانند در کشور دیگری به فروش برسانند که این کار طبق قوانین تحریم، غیر قانونی اعلام شده بود و اقدام به آن می‌توانست ریسک بزرگی در بر داشته باشد و موجب خسران برای صاحب فرش ها بشود.به طور دقیق درسال ۲۰۰۷ میلادی به دنبال بحران بازار مسکن و به‌دنبال آن بروز بحران اقتصادی در امریکا و در ادامه این بحران، ورشکستگی دو بانک معروف آمریکایی، این کشور در رکود عمیقی فرورفت، به طور تقریبی هم زمان، سایر کشورهای غربی نیز دچار بحرانی مشابه شدند. خریداران، فرش دستباف ایرانی خرید را متوقف کردند و انتظار داشتند به صورت امانت در اختیارشان قرار بگیرد. با توجه به شرایط سختی که در آن دوره بود، تصمیم گرفتند  فرش‌هایی که در انبار داشتنــــد را حراج کنند و این باعث شد مبلغ قابل‌توجهی، از فروش در حراج دریافت کنند. آنها با خود گفتند باوجود رکود و آینده‌ای تاریک، دلیلی برای برگشت به شرایط گذشته و خرید فرش وجود ندارد. مغازه‌ها را بستند و محل خرید فرش شد اینترنت. فضایی که خریدار و فروشنده سنتی به سمت آن نمی‌رفت. این بازار یک نوع فروپاشی را تجربه کرد و طرح‌های مدرن با شیوه داد و ستد آمریکایی به‌تدریج، به حوزه فرش راه یافت و فرش‌هایی تولید شدند که هیچ طرح و نقشه خاصی ندارند. بنابراین ما به‌تدریج سیر قهقرایی را طی کردیم.بعد از امضای برجام و برداشته شدن تحریم ها، فرش از  اقلامی بود که از آن رفع تحریم شد، اگر چه از آن به بعد صادرات فرش ایران به شکل و کیفیت سابق نبود ولی در هر حال از بن بست خارج شد و می توانست صادر شود. در همین مدت اندک به طور مجدد آمار صادرات فرش به آمریکا صعودی شدتا اینکه ترامپ  دوباره ایران را تحریم کرد.حالا دیگر پیکر فرش ایرانی، آن‌قدر کتک خورده که نیمه‌جانی بیشتر ندارد، کافی است ضربه نهایی را بخورد تا کارش تمام شود.حالا باید برگردیم و به خودمان نگاه کنیم و ببینیم کجای کار مقصر بودیم؟در برابر آسیب‌ها، مقاومتی هم از طرف ما صورت نگرفت و رها کردیم. جدا از دولت، خود بخش خصوصی هم باید پیگیری می‌کرد. از طرفی بخش خصوصی تضعیف شده بود و نیاز به حمایت دولت داشت و برای یک صادرات غیرنفتی، باید اهمیت قائل می‌شد. کمک گرفتن از متخصصان محلی و ارتباط مداوم با بخش خصوصی می‌تواند موثر باشد.باید ابتکار به خرج داد و اینکه تمهیداتی اندیشیده شود تا مصرف‌کنندگان فرش ماشینی را به خریداران فرش دستباف تبدیل کنیم.

 

منبع: عصر فرش

url : http://www.isfahanziba.ir/node/86159

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی