ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

تحفه هرمان برای ایران

تاریخ درج : شنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 
تحفه هرمان برای ایران

یودیت هرمان از معدود نویسندگان مطرحِ معاصر آلمانی است که بیشتر آثارش در ایران ترجمه شده است. نشر افق امسال آخرین اثر وی را به نام مجموعه داستان «لتی پارک» با ترجمه محمود حسینی زاد منتشر کرد ، مترجمی که تاکنون تمام آثار این نویسنده آلمانی را به زبان فارسی برگردانده است. هرمان نخستین متون ادبی خود را زمانی که در آمریکا بود منتشر کرد و تجربیات روزنامه‌نگاری نیز دارد. هرمان از همان آغاز نوشتن شیفته داستان کوتاه شد و درنهایت خود را بیش از آنکه رمان‌نویس بداند نویسنده‌ داستان‌های کوتاه می‌داند که با سبکی مینی‌مال خلق می‌شوند. ایجاز از ویژگی‌های بارز آثار اوست.

 

هرمان نخستین مجموعه داستان خود به نام «خانه‌ تابستانی» را در سال 1998 منتشر می‌کند که با استقبال روبه‌رو می‌شود.  خوشبختانه این نویسنده خوش‌قلم در ایران ناشناخته نمانده و از وی آثاری چون مجموعه «این سوی رودخانه ادر»، «آلیس» و «خانه تابستانی» و چند داستان کوتاه دیگر به فارسی ترجمه شده است. آخرین اثری که از هرمان به فارسی برگردانده شده،‌ آخرین مجموعه داستان منتشر شده از این نویسنده است که در سال 1397 با ترجمه مترجم همیشگی آثار او، محمود حسینی‌زاد از سوی نشر افق راهی بازار کتاب شد.محمود حسینی‌زاد، مترجم آثار هرمان در ایران درباره سبک و سیاق نویسندگی او در گفت‌وگو با ایبنا می‌گوید: « هرمان درباره آدم‌های امروز و روابطشان می‌نویسد. داستان‌های اول درباره جوان‌ها بود و با گذشت زمان که سن خودش بالا رفت سن کاراکترهای داستان‌هایش هم بیشتر شد و  این اواخر بیشتر  درباره آدم‌های همسن و سال خودش می‌نویسد. عمده داستان‌های اول هرمان در برلین می‌گذشت، چون او برلینی‌الاصل است اما به مرور زمان جهانی‌تر نوشت و اکنون داستان‌هایش در اقصا نقاط دنیا رخ می‌دهند.» کتاب «آلیس» در سال 1388 در ایران منتشر شد و هنوز هم یکی از پرطرفدارترین آثاری است که از این نویسنده به فارسی برگردانده شده است. این اقبال را می‌توان به رمان‌پسندی مخاطبان ایرانی نسبت داد. البته به گفته خود نویسنده، «این کتاب رمان نیست و پنج داستان است با یک شخصیت مشترک به نام آلیس.» اما پیوستگی غیرمستقیم داستان‌ها به یکدیگر و همچنین تِم مشترک آنها این ذهنیت را در خواننده به وجود می‌آورد که گویی با رمانی کوتاه مواجه است.این کتاب مجموعه‌ای‌است شامل پنج داستان که یک شخصیت محوری به نام آلیس دارد و در هر پنج داستان، «مرگ» مضمون اصلی است. شخصیت اصلی کتاب زنی میانسال به نام آلیس است و این کتاب درباره ماجراهایی از مرگ دوستان و اقوام آلیس  و روایت افرادی است که در هنگام احتضار، آلیس به دیدنشان می‌رود.این رمان تا کنون شش بار تجدیدچاپ شده است. در بخشی از کتاب «آلیس» می‌خوانیم:«وقتی كسی كه دوستش داری، كسی كه در زندگی‌ات نقشی داشته، می‌رود، می‌میرد و دیگر نیست، همه‌چیز دگرگون می‌شود؛ چه بخواهی و چه نخواهی. آنچه به جا می‌ماند، كتاب‌ها هستند و نامه‌ها و عكس‌ها. یادها و اندوهی چاره‌ناپذیر و گاهی هم در گوشه‌ای، خیابانی، كسی را اشتباهی به جای او كه مرده می‌گیری و به دنبالش می‌دوی...»کتاب «آن سوی رودخانه ادر» اولین کتابی است که از یودیت هرمان به فارسی ترجمه می‌شود. این کتاب  در سال 1386 وارد بازار کتاب ایران شد و مجموعه‌ای است انتخابی  از دو کتاب نخست یودیت هرمان به نام‌های «خانه تابستانی» و «هیچ چیز جز ارواح».هرمان در این داستان به زندگی مردمانی بی‌خیال و در عین حال آسیب‌پذیر، به فرصت‌های از دست رفته و تنهایی گاه خود خواسته‌شان می‌پردازد. نگاه و زبان او خونسرد اما موثر است و حسرتی نهفته در آن موج می‌زند. هرمان در این داستان ها از نشانه‌ها مدد گرفته تا لایه زیرین اثر خود را بسازد و خواننده در این کتاب تنها با داستان و قصه مواجه نیست، بلكه  در مواجهه با چیزی است كه در اثر تقابل‌های عناصر تشكیل دهنده داستان آن شكل می‌گیرد و  در نتیجه با دو سطح روبه رو می‌شود؛ یكی سطح روساخت و دیگر آنکه با كشف دلالت های ضمنی و تقابل‌ها در این سطح  به سطح ژرف‌ساختی داستان می‌رسد.این کتاب تا به حال سه بار تجدیدچاپ شده است. در بخشی از داستان «مرجان سرخ» می‌خوانیم:« ... اولین و تنها باری كه پیش روان‌شناس رفتم. به قیمت از دست دادن دستبند مرجان سرخ‌رنگم تمام شد و او ده سالی از من بزرگ‌تر بود و به ماهی مرده شباهت داشت، سرد و بی‌صدا. حالش خیلی بد بود.روی تخت می‌افتاد و تنها جمله ای كه می‌گفت... اگر اصلا حرفی می‌زد... این بود: «حتی از خودم هم خوشم نمی‌آد.» این همان داستانی است كه می‌خواهم تعریف كنم؟ «مطمئن نیستم. واقعا نیستم.»پس از این دو کتاب که با استقبال خوبی در بازار کتاب روبه‌رو می‌شود،‌ محمود حسینی‌زاد،‌ مترجم و معرف آثار هرمان در ایران، به سراغ ترجمه رمانی از این نویسنده به نام «اول عاشقی» می‌رود.  این کتاب رمانی است که روانشناسی را با ادبیات پیوند می‌زند. در لایه نخست، خواننده با ماجرایی روبه روست که  خلل و شکافی را در زندگی مشترک یک زن و شوهر روایت می‌کند. رمان «اول عاشقی» از نظرگاه  کاراکتری به نام «استلا» روایت می‌شود. استلا در همه صحنه‌های رمان حضوری پر رنگ دارد.یودیت هرمان در واقع در رمان «اول عاشقی» زنی را توصیف کرده که به هر موضوع و ابژه سطحی نگاه می‌کند. هرمان با این رمانش همه نقدها را متوجه استلا می‌داند. این نویسنده زن آلمانی، در تازه‌ترین رمانش استلا را عصبی توصیف می‌کند. زبان یودیت هرمان در این رمان زبانی است که دیالوگ در آن نقش تعیین کننده‌ای ایفا می‌کند. در ترجمه محمود حسینی‌زاد، دیالوگ‌های داستان در گیومه قرار نگرفته است اما با مهارت مترجم در انتقال لحن و اقتضای کلام نویسنده، دیالوگ‌ها از یکدیگر جدا می‌شوند و مانعی بر سر راه فهم خواننده نیست. در واقع مترجم توانسته است زبان مختص به خود هرمان را در فارسی بازتولید کند.محمود حسینی‌زاد درباره نثر و زبان هرمان در آثارش می‌گوید: « نثر ملانکولیکی دارد و سعی دارد به آن ملانکولی اهمیتی ندهد و نگاه بی‌طرفانه‌ای داشته باشد.» داستان «اول عاشقی» داستان هراس و اندوه نیست. داستان سکوت و روزهای جدایی یک زن و شوهر نیست. داستان روایتی منطقی از یک زندگی به ظاهر ساده است. زندگی به قدری ساده و سرراست است که وجود معضلی به راحتی آن را تکان می‌دهد و همه اینها به استلا ربط پیدا می‌کند. استلایی که گویی خود دچار تردیدی درونی است و این تردید تا پایان یافتن رمان و تا آخرین سطر ادامه دارد و استلا در اعماق وجودش نمی‌تواند به این تردید غلبه کند.این رمان مدت کوتاهی پس از انتشار در سال 1394 به چاپ دوم رسید. در بخشی از «اول عاشقی» می‌خوانیم:«کاش می‌شد همیشه همدیگر را می‌شناختیم ، تو پیرتر می‌شوی ، ما دیگر چندان وقتی نداریم . نگاهم که می‌کنی ، لبخند خواهی زد، امکان ندارد طور دیگری باشد.»مجموعه داستان «لتی پارک» آخرین اثری است که از این نویسنده آلمانی به فارسی ترجمه شده است. نسخه اصلی «لتی پارک» در سال ۲۰۱۶ چاپ شده و یودیت هرمان در آن،  به نوشتن داستان‌های خیلی کوتاه و موجز روی آورده است.هرمان در داستان‌های این کتاب، به وضعیت فعلی کاراکترهایش توجه کرده تا احساس آنها را به خواننده منتقل کند. در این داستان‌ها، آدم‌ها به درون خود رفته اند و به مسائل شخصی و بیشتر دو راهی‌های عاطفی شان می‌اندیشند که پیش‌تر، جور دیگری درباره آنها فکر می‌کردند.در این مجموعه 16 داستان به نام‌های «زغال‌سنگ»، « طلسم»، «سولاریس»، « شعرها»، «لتی پارک»، «شاهدها»، «بادبادک»، « جزیره‌ها»، « گرده درختان صنوبر»، « بعضی یادها»، «مغز»، «نامه»، «رویاها»،«بازگشت»، « برخوردها» و «مادر» آمده است.هرمان در این داستان‌ها به همان درون‌مایه همیشگی خود یعنی روابط بین انسان‌ها پرداخته است.»

 

 

 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/83604

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی