ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

امیرقلی امینی و روزنامه‌هایش

تاریخ درج : پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۸
شماره روزنامه: 
«اخگر» و «اصفهان» چگونه طلوع کردند؟

عبدالمهدی رجایی

امیرقلی امینی (1357 - 1276 ش) از شخصیت‌های اجتماعی و صاحب قلم دوران خویش بود. او از ابتدای کارش در سنین جوانی به دلیل روماتیسم شدید، از هر دو پا فلج شد؛ اما این امر فعالیت‌های اجتماعی او را تحت تأثیر قرار نداد. 

خوشبختانه او بخش‌هایی از زندگی‌اش را در مجله خاطرات وحید به قلم آورده است؛ سلسله مقالاتی که تحت عنوان «زندگی پر ماجرای من» به چاپ می‌رسید (خاطرات وحید، سال 1353، ش 29 تا 37 و سال 1354 ش 13 و 14). در این مقالات امینی از خود و محیط زندگی، تحصیل و خانواده اش سخن گفته است. به نظر می‌آید این سلسله خاطرات که در 1313 نوشته شده بودند، ناتمام مانده و فقط بخش‌هایی از زندگی او را پوشش می‌دهند؛ بخش‌هایی که تا پایان تحصیل او هستند. بخش‌های دیگری از شخصیت و کارنامه او در کتابی با عنوان «سپیدار پایدار» به یادبود او و به نقل از چند شخصیت فرهنگی به قلم آورده شده است. در این کتاب یک زندگی‌نامه کوتاه به قلم خود امینی مربوط به چهارسال پیش از فوت او، نیز درج شده است. علاوه بر آن، بخش‌های دیگری از خاطرات او با عنوان «امینی به روایت امینی» در همان کتاب آمده است که بسیار خواندنی است و ما را در تکمیل چهره او یاری می‌رساند. در شش تیر 1357 در روزنامه راه نجات خبر مرگ امیرقلی امینی درج شد (راه نجات، ش 1824، 7 تیر 1357). امیرقلی امینی در همان خانه‌ای که به اصفهان بخشید و اکنون «بنیاد فرهنگی امیرقلی امینی» نام گرفته است، به خاک سپرده شد. کارنامه فعالیت مطبوعاتی او بیشتر در مدیریت و سردبیری دو روزنامه اخگر و اصفهان خلاصه می‌شود. روزنامه اخگر از 1307 تا 1321 ش در اصفهان منتشر می‌شد. در پاسخ به این پرسش که اخگر چگونه طلوع کرد؟ امیرقلی امینی شرح مفصل ماجرا را بعدها برای مجله «خاطرات وحید» نوشت. این مقاله با عنوان «چه انگیزه‌ای باعث روزنامه‌نگاری من گردید» درج شد. 

مخلص کلام آنکه در سال‌های ابتدای قرن حاضر، روزنامه جا افتاده و مرتبی در اصفهان وجود نداشت و روزنامه اخگر بین 1300 تا 1306 توسط میرزا فتح الله وزیرزاده به شکل نامرتب چاپ می‌شد. همین امر موجب کنایه و تعریض لطفعلی صورتگر به اصفهانیان شده بود که نمی‌توانند روزنامه آبرومندی داشته باشند. این انگیزه و قول مسئولین وقتِ اداره ثبت اسناد، که آگهی‌های ثبتی را به روزنامه اخگر خواهند داد، به همراه انتقال وزیرزاده به کرمان، موجب شد روزنامه اخگر به دست امیرقلی امینی بیفتد (خاطرات وحید، سال 1350، ش 3).به خاطر نگاه ویژه مدیر روزنامه به مسائل شهری و علاقه فراوان او به پیشرفت شهر خویش، این روزنامه به خوبی این دسته اخبار و حوادث را پوشش می‌داد. علاقه او به شهر اصفهان به اندازه‌ای بود که در مواقع بسیار و با عوض شدن یک مسئول شهری مثل حکمران یا شهردار، سلسله مقالاتی را در بیان نیازها و ضرورت‌های اصلاحی و بلدی شهر در روزنامه درج می‌کرد و به این شکل مسئول مربوطه را به وظیفه سنگینی که پیش رویش بود، آگاه می‌کرد و افق آینده شهر را برایش یادآور می‌شد. همین درخواست‌ها و اعلام نیازها در تحریک و تحرک مسئولین شهری مؤثر بود. درباره نقش او در تحولات شهرسازی اصفهان (رک رجائی، 1387، تحولات عمران و مدیریت شهری اصفهان)امیر قلی امینی از دوره سوم (1313 ش) تا پایان دوره رضاشاه، عضو انجمن شهرداری اصفهان بود. همین جایگاه اجرایی و نظارتی، دیدگاه و توانایی کسب اطلاعات شهری را به او می‌داد که بخش‌هایی از آن در روزنامه اخگر منعکس می‌شد. در 1321 روزنامه اخگر توقیف شد. آن گونه که صدرهاشمی‌می‌نویسد، تعطیلی اخگر به دلیل توقیف عموم جراید کشور بوده است (صدرهاشمی، 1362، ج 1، ص 74). 

تعطیلی اخگر برای مرد پر شور و بلند همتی مانند امینی پایان کار نبود. او بلافاصله و در آغاز 1322 روزنامه «اصفهان» را انتشار داد و تا 1354 همراه با چندین سال توقیف، انتشار آن را ادامه داد. و این روزنامه هم به مانند خلف خود اخگر، یکی از بهترین روزنامه‌های شهرستان‌ها بود. خیلی زود و در خرداد 1345 روزنامه اصفهان به دلیل استقبال مخاطبین، به صورت سه شماره در هفته آغاز به انتشار کرد. دو سال بعد وعده امینی محقق، و روزنامه اصفهان به شکل روزانه منتشر شد. روزنامه اصفهان تا شماره 3593 به تاریخ 30 دی ماه 1354 به نشر خود ادامه داد و به دلیل وزن علمی‌امینی بود که در تهیه مطالب روزنامه اصفهان نیز، مانند اخگر، عده‌ای از صاحبان فکر و اندیشه با وی همراه شده و کانونی از اهل قلم اصفهان در دفتر روزنامه اصفهان گرد آمده بود.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/107184

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی