ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

اشتغال معکوس

تاریخ درج : یکشنبه ۲۷ امرداد ۱۳۹۸
درآمد و اشتغال به مساوات توزیع نشده است

اقتصاد ایران در سال‏های اخیر با پدیده ‏های نوظهوری روبه‏ رو بوده  که بار منفی آن به طور مستقیم بر دوش دهک ‏های کم‌درآمد جامعه افتاده و اقشار دیگر  را هم به دهک ‏های پایین سوق داده است.
 اگر در گذشته ‏ای نه‌چندان دور، اشتغال به معنای نجات از فقر و توانایی در تامین نیازهای زندگی بود، اما امروز یافتن هر شغلی به معنای تامین زندگی و رفاه نیست و به همین دلیل پشت سد شغل های دهان پر کن صفوف در هم تنیده متقاضیان روز به روز پرنگ تر می‌شود. در جامعه ایران، افراد بسیاری هستند که روزانه  چند نوبت کار می‏ کنند، اما بازهم درآمدشان کفاف هزینه‌هایشان را نمی‏ دهد. عمده مشکل آنها دستمزد پایین، عدم پرداخت به موقع حقوق و نبود امنیت شغلی است.

 

فقر درآمد
فقر درآمدی به این معنی است که درآمد فرد چقدر است و تا چه حد می تواند استانداردهای زندگی و رفاه را برای او تامین کند.بررسی درآمد خانوارها نشان می دهد بیشتر شاغلان ایران، فقیر هستند و توان تامین هزینه های خود را ندارند. این نرخ با توجه به افزایش و جایگزینی  قانون کار با قانون خدمات کشوری،  رشد کرده است، به گونه ای که در استانی همانند اصفهان که نام جامعه صنعتی و کارگری را بر پیشانی دارد، بیش از 70 درصد جمعیتش تحت پوشش تامین اجتماعی و قانون کار قرار داشته اند.‌ طبق آمارهای رسمی، در ایران حدود سه میلیون بیکار زندگی می‌کنند. این نرخ  بین دهک‌های مختلف توزیع شده و بیشتر آنها ساکنان دهک های یک تا چهار می‌شوند؛ دهک هایی با کمترین درآمد ممکن. دهک های اول بیشترین شاغل فقیر را درخود جای داده اند. متکدیان خرد،زباله جمع کن ها، کودکان کار، سالمندان بدون درآمد و...در این گروه قرار می گیرند. دهک های دوم به بعد را خرده فروشان، دست‌فروشان، کارگران و کارمندان با حداقل حقوق دریافتی، از آن خود کرده اند.اگر عمده فقرای کشور از میان شاغلان هستند پس برای بهبود فقر باید سطح درآمد شاغلان افزایش پیدا کرده و کسانی هم که  بیکارند باید شغل پیدا کنند.

 

زیرشاخه های فقر
 سه نوع فقر در کشور وجود دارد: فقر شاغلان، فقر بیکاران و فقر از‌کار‌افتادگان و ناتوانان جسمی و ذهنی و زنان سرپرست خانوار. شاغلان فقیر به دو دلیل ایجاد شده اند: یا مناسبات کار عادلانه‌ نیست یا درآمد شغلشان اندک است. به عنوان مثال در حوزه صنعت و تولید، کارگاه ها و کارخانه های بزرگ، متوسط، کوچک و خرد وجود دارد. مشکل آنجاست که بیش از70درصد از اشتغال کشور در بنگاه‌های خرد ایجاد می شود، اما بیشترین درآمد به بنگاه ها و کارخانه های بسیار بزرگ تعلق دارد که کمترین شاغل را در کشور در خود جای داده اند. به عبارت دیگر، درآمد اندک بخش خرد تولید و صنعت میان جمعیت زیادی تقسیم می شود. این در حالی است که بیشترین درآمد این حوزه جایی اتفاق می افتد که به نسبت جمعیت شاغل کشور کمترین کارگر را نسبت به حوزه اقتصاد خرد دارد، بنابراین درآمد در بخشی از اقتصاد اتفاق می افتد، اما اشتغال در حوزه دیگری مجتمع شده است. به همین دلیل اشتغال به معنی رفع فقر و تامین درآمد کافی نیست.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/99824

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی