ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

اجماع هنری در خلق اثر

تاریخ درج : سه شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۸
دانشجویان دانشگاه های هنر در ورکشاپ گروهی شرکت کردند

دانشجویان معماری، نقاشی، طراحی صنعتی و عکاسی دانشگاه های مختلف اصفهان در یک رویداد مشترک و با هدف تعامل رشته ای و بهره گیری از ایده های یکدیگر در میدان نقش جهان گرد آمدند تا در فضای باز شهری و با استفاده از تصاویر زنده معماری، طرح های تازه، خلاق و ترکیبی را روی کاغذ بیاورند. برگزار کنندگان این جریان معتقدند این نخستین باری است که دانشجویان رشته های مختلف هنر با الهام از طرح های یکدیگر به یک هم اندیشی می رسند. این ورکشاپ ترکیبی در گام نخست خود نوید جریانی مستمر را می دهد که قرار است به شکل خودجوش ماهانه در فضاهای مختلف شهر اصفهان به ایده‌های هنری خود پر و بال دهد.

 در گروه های چند نفره دورتا دور میدان نقش جهان نشسته اند. طرح کفش با نقش اسلیمی، باجه خودپرداز با فرم قوس و اشکال هندسی، مبلمان و ماشین های برقی که با فضای میدان نقش جهان تطابق داشته باشد، از جمله طرح ها و ایده هایی است که دانشجویان طراحی صنعتی با آن کلنجار می روند.

 برخی از این طراحان نوپا نسبت به قرار گرفتن در فضای باز و در مقایسه با هنرجویان معماری و نقاشی در سوژه‌یابی با چالش بیشتری مواجه شدند، اما این اتفاق دقیقا در راستای هدفی است که گروه چهارنفره این رویداد، در ذهن داشتند. منیر بهزادپور، مهران کدخدایی، مریم موسی رضایی و شایان زرین پور، هدایت‌کنندگان این رویداد، تداوم این جریان را امیدوارکننده برمی شمارند.

منیر بهزادپور، استاد دانشگاه و مدیر گالری اردیبهشت که ایده اصلی این ورکشاپ خلاق را مطرح کرده، می‌گوید: « دانشجویان عادت کرده اند اغلب در یک کلاس بیست نفره و از روی عکس و تصاویر طراحی کنند، اما وقتی در جمع رشته های مختلف و با همراهی چندین استاد مواجه شوند نخست آشفتگی فکری را تجربه می کنند. این آشفتگی چالش برانگیز است اما اگر با چاشنی تفکر خلاق ترکیب شود، دانشجو وارد مرحله تازه ای شده و با توجه به فضای زنده و با جمع آرا و دیدگاه ها و در مدت زمان محدود به رهاورد تازه‌ای دست پیدا می کند.»

مریم موسی رضایی، مدیر اجرایی این ورکشاپ، هم باور دارد که کار گروهی آن هم در چند رشته و به اجماع رسیدن رشته ها دقیقا همان چیزی است که تا پیش از این تصور می‌شد  غیرممکن باشد: «ما تلاش داریم با تلفیق و ترکیب چند رشته و کمک اساتید و دانشجویان به یک توافق فکری برسیم.»

منوچهر منوچهری استاد نقاشی هم می‌گوید: «گردآمدن هنرمندان در کنارهم کار جالب و موثری است، آن هم در شرایطی که فعالیت دانشجو در فضای بسته دانشگاه اغلب بازدهی مطلوبی به همراه ندارد، چرا که بیشتر دانشجویان در فضای کلاس و از طریق کتاب‌های راندو، الگو می گیرند. چهار سال با این روند ادامه می‌دهند و زمانی که در فضای باز و با سوژه‌های واقعی روبه‌رو می‌شوند، از تشخیص زاویه، مقیاس و ابعاد باز می‌مانند. از سویی اینکه دانشجو هزار طرح را هم در خلوت خود به روی کاغذ بیاورد نسبت به اینکه در یک گروه با طرح ها و ایده های دیگران آشنا شود، دو روی یک سکه است. البته ذات این سبک ورکشاپ‌ها مشروط بر اینکه با نگاه علمی به برطرف شدن ایرادها و مواجه شدن با ایده های تازه همراه شود، حائز اهمیت است. اما در این میان لازم است در انتخاب رشته های هنری که قرار است در کنار هم قرار بگیرند ارزیابی بیشتری صورت پذیرد.»

مهندس علی محمدی، استاد طراحی صنعتی نیز اعتقاد دارد در شرایط امروز که کار گروهی در ایران بسیار کم رمق پیگیری می شود این دست فعالیت‌ها حائز اهمیت است و می‌گوید: «شرکت در کار گروهی در پایین آمدن استرس و بالارفتن خلاقیت و ایجاد انگیزه بسیار کارگشاست. اما این احتمال هم وجود دارد که دانشجویانی که کمتر تجربه کار در فضای واقعی را داشتند، با چالش سوژه‌یابی مواجه  و در همین مرحله با دل‌زدگی و عقب نشینی روبه رو شوند،  اما اگر صبوری به خرج دهند و این جریان هم مستمر باشد، به مرور با چالش کنار می آیند و در نهایت گروه به اهداف خود نزدیک می شود.»

شایان زرین پور از اعضای برگزار کننده این ورکشاپ اما به مفهوم «بدن آگاهی» که به شفاف سازی بیشتر این رویداد کمک می کند اشاره دارد و درباره آن چنین توضیح می دهد:« مفهوم بدن آگاهی یعنی دور شدن از ذهن و استفاده از دست به واسطه درک پیرامون. به تعبیر بهتر اینکه وقتی از هنرمند خواسته می شود برای یک فضای شهری طرحی مثل مبلمان یا وسایل کاربردی محیط را طراحی کند . او نخست می اندیشد و به فکر فرو می‌رود که چه طرحی را پیاده کند، غافل از اینکه همین تفکر غیرمستقیم درباره فضا او را از مسیر اصلی و در جایی که باید برای محیط طراحی شکل بگیرد دور می کند، اما اگر او با  قرارگرفتن در فضا فورا به آنچه به ذهن و بدنش می رسد، اعتماد کند به شکل درست تری هدایت می شود.»

به باور این هنرمند جوان، ذات هنر یک اعتراض است، اعتراض نه به رد کردن تمام طرح‌های پیشین یا تحمیل سلیقه های جدید بلکه بهتر و کامل شدن طرح های پیشین: «هدف ما هم از ایجاد این رویداد خودجوش آشنایی دانشجویان دانشگاه‌های هنر و آشنایی و درک متقابل هنری و رسیدن به ایده‌های هم سوست. رویدادی که قرار است ماهانه در محوطه های شهری و تاریخی اصفهان جریان پیدا کند و هر جلسه با دعوت از اساتید مختلف انتقال تجربه هم صورت بگیرد . با توجه به اینکه دانشگاه‌های هنر در سال های اخیر کمتر موفق به خلق چنین فضاهای آموزشی بوده‌اند.» 

 

گروه فرهنگ و هنر   

url : http://www.isfahanziba.ir/node/93048

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی