ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

«چنته»؛ صنایع‌دستی احیاشده

تاریخ درج : سه شنبه ۱۴ امرداد ۱۳۹۹

همه ما ضرب‌المثل «چه در چنته‌ات داری؟» را بارها شنیده‌ایم، اما شاید کمتر بدانیم که «چنته» به یکی از کهن‌ترین هنرهای سنتی ایران اشاره دارد. هنری اصیل که متأسفانه مدتی است به فراموشی سپرده‌شده و آن‌گونه که باید، در میان صنایع‌دستی کشورمان شناخته شده نیست.بافت چنته در نقاط مختلف ایران از هم متفاوت است. پس از پایان بافت چنته آن را  تا می‌کنند و مانند کیسه به نحوی می‌دوزند که طرف بالای آن باز بماند و پشت قالی به‌طرف داخل کیسه دوخته شود. اغلب از چنته برای حمل وسایل شخصی یا پوششی برای هدیه استفاده می‌کردند.هنر چنته‌بافی در مناطق مختلف ایران وجود داشته که البته قطعا مدل و سبک‌کاری آن‌ها متفاوت بوده است و میزان ماندگاری آن‌ها در دنیای امروز نیز با یکدیگر متفاوت است. یکی از معروف‌ترین نقاطی که در هنر چنته‌بافی سررشته داشته است و این روزها نیز برای احیا و پویایی آن تلاش می‌کند، شهرستان ابرکوه در استان یزد است.نوع بافت چنته در استان یزد، مربوط به دوران زردشتیان است و معنای آن کیسه حمل اشیای قیمتی است. گفته می‌شود علت اینکه به این هنر چنته گفته می‌شود نیز به این خاطر است که از چند سوزن برای بافت استفاده می‌شود و درواقع به معنای چندبافی است.از دیرباز، زردشتیان شهرستان ابرکوه در استان یزد این رسم را داشتند که داماد سنگ قیمتی یا طلا را در داخل چنته می‌گذاشت و تقدیم به خانواده عروس می‌کرد. خانواده عروس هم منتظر بودند که ببینند داماد چه هدیه‌ای در چنته دارد.حامد اکرمی، احیاگر و تولیدکننده صنایع‌دستی و سوغات شهرستان ابرکوه در استان یزد، در این زمینه به ایسنا می‌گوید: چنته به معنای کیسه دست‌دوز برای حمل اشیا قیمتی، زینتی و ارزشمند است. قشقایی‌ها چنته را همانند قالی می‌بافند، به‌عنوان کشکول یا جای قرآن از آن استفاده می‌کنند. نقوش و بافت چنته قشقایی با آنچه در یزد بافته می‌شود بسیار متفاوت است. سخت‌ترین نوع چنته از ابریشم ساخته می‌شود و مربوط است به دوره زرتشتیان ساکن در منطقه ابرکوه. در گذشته‌های بسیار دور رسم بوده است که داماد هدیه خود به عروس را در چنته قرار می‌داده است و وقتی می‌گفتند داماد چه چیزی در چنته دارد یعنی چه هدیه‌ای برای عروس آورده است؟ آن‌هایی هم که وضع مالی خوبی نداشتند در چندهایشان گل خوشبو یا هل می‌گذاشتند که می‌گفتند خانواده داماد چیزی در چنته‌شان نبوده؛ یعنی هدیه ارزشمندی نیاورده‌اند.اکرمی بیان می‌کند: بعد از ورود اسلام و تا حدود ۵۰ سال پیش، این رسم کاملا به‌صورت برعکس اجرا می‌شد و مادر عروس در مراسمی به‌عنوان پیش‌گذارون هدیه برای داماد می‌برد که این هدیه را در چنته قرار می‌داد و خانواده داماد به نشانه احترام مقداری پول را در چنته قرار می‌دادند و به خانواده عروس برمی‌گرداند.او توضیح می‌دهد: سال‌هاست که دیگر کسی از هنرمندان چنته‌بافی باقی نمانده است. من یک نمونه قدیمی چنته متعلق به ۱۰۰ سال پیش را پیدا کردم و روی آن مهندسی معکوس انجام دادم. بعد از حدود یک ماه آزمون‌وخطا توانستم این هنر را یاد بگیرم و امروز نیز در حال آموزش آن هستم. همچنین در این هنر تغییرات کاربری ایجاد کرده‌ایم و از این بافت برای زیورآلات و حتی بافت کیف پول استفاده می‌کنیم.

 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/111272

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی