ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

«اچ.آر.تی» علیه موکنی!

تاریخ درج : سه شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

دکتر بنیامین صابریان

 

افراد دارای اختلال مو کندن میل اجباری برای کندن موی خودشان دارند، به طوری که این موضوع باعث می شود قسمتی از سرشان کم مو یا طاس شود. همچنین دچار رنج و عذاب شدید می شوند، عملکرد اجتماعی و شغلی آنها مختل می شود و حتی گاهی اوقات این افراد موی خود را می خورند. این اختلال در نوزادان هم دیده می شود، اما به طور معمول در سال های اول رشدی از بین می رود. اختلال مو کندن وسواسی-عصبی در ابتدای بلوغ شروع می شود. همچنین مبتلایان اصولا دچار افسردگی و کمبود عزت نفس هستند.این بیماری بیشترین شیوع را در زنان دارد، اما مدل دیگری از این اختلال فقط در مردان دیده می شود به نام اختلال کندن ریش و سبیل و گاهی سبیل خوری. اختلال موکنی با افزایش اضطراب تشدید می شود و اوج شدت آن هنگامی بروز می کند که فرد در حال نشخوار فکری ‌(‌توام با افکار منفی‌) است. موضوع نگران‌کننده تر این است که هر جنس مذکر حتی از بستگان که با فرد ارتباط معمولی برقرار کند و یا از او تعریف و تمجید کند، این ترس را تداعی می کند‌، اضطراب بالا می رود و موکنی تشدید می شود.کندن مو شاید پاسخی برای مجازات خود باشد و یا (نرو دیسترکشن) حواس پرتی عصبی باشد تا تنش خود را کنترل کند، مانند کسی که اضطراب ناشی از آمپول را با گاز گرفتن دست خود کنترل می کند. اگر این اختلال در کودکی و نوجوانی شروع شود، درمان آن بسیار آسان تر خواهد بود، ولی اگر در بزرگسالی بروز کند به دلیل آنکه مزمن شده و همچنین وجود اختلالات دیگر (افسردگی‌ و کمبود عزت نفس) درمان به مراتب سخت تر  خواهد بود.برای این اختلال در ابتدای هر درمانی باید علت عواملی که باعث بروز این وسواس شده را جست وجو کرد.بهترین شیوه درمانی برای اچ.آر.تی ‌(آموزش معکوس‌سازی عادت) شامل پنج مرحله است:
        آموزش آگاهی
       آموزش پاسخ رقابتی
        مدیریت احتمال‌(بحران)
        آموزش آرام سازی
        آموزش تعمیم به موضوعات مشابه
نوع دیگر درمان روان‌درمانی است که درمانگر به فرد یاد می دهد علت میل و هوس خود به کشیدن مو را بشناسد و این میل را به فعالیت دیگر غیر بدنی که مشکل ساز نیست معطوف کند‌، مانند آدامس جویدن.درمان های موثر دیگر شامل سی.بی.تی‌، هیپنوتیزم، بایوفیدبک و درمان جدید و خیلی موثر موسیقی تراپی و نوردرمانی است. درمان دارویی شامل کلومیپرامین ‌(آنافرانیل)‌، پروزاک است. گفتنی است دارو تاثیر درمانی بسزایی در بهبود این اختلال ندارد.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/90262

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی