هفته گذشته سرويس خبرى خبرگزارى BBC مطلبى با عنوان : 2007 سالى عجيب براى ايران به چاپ رسانيد. در اين خبر كه توسط جان لينى خبرنگار اين شبكه در تهران تهيه شده بود به ارزيابى اتفاقات مهم و تاثيرگذار خارجى و داخلى ايران پرداخته شده است. ناگفته پيداست كه اين بنگاه خبرى در راستاى اهداف غرب درصدد تخريب ديپلماسى ايران و خصوصاً دكتر احمدىنژاد در سطح جهانى مىباشد. با اين حال در جملاتى ناگزير به برخى اقدامات اصلاحى و مثبت نيز اشاره شده است.
خبر با اين عبارت آغاز شد: رييسجمهور ايران از اين كه كانون توجهات باشد لذت زيادى مىبرد. در ادامه مىافزايد: در حالى كه جهان شاهد تعارض شديد ايران و آمريكا خصوصاً در مساله انرژى هستهاى بود و از اين رو احتمال تحريمهاى بيشتر اقتصادى و وقوع جنگ حتمى به نظر مىرسيد ناگهان در اوايل دسامبر پس از افشاى ارزيابى كانالهاى اطلاعاتى امريكا در واشنگتن روند بازى به صورت يك شبه تغيير كرد. بنابراين گزارش اعلام شد كه ايران در هيچ زمانى به دنبال ساخت بمب هستهاى نبوده است.
جـان بينى از قول سيد محمد مرندى مدير گروه مطالعات آمريكاى شمالى دانشگاه تهران نوشت: براى هر كسى بسيار جالب و شگفت است، وقتى صبح از خواب بيدار شود و ببيند كه كشور از تمام اتهاماتى كه شبانه روز اعلام مىشده،ناگهان مبرا مىشود.
اما اين گزارش اين پيروزى ايران را از ديدگاه سياسى همانند شمشير دوسر ارزيابى كرد. به اين معنى كه اگرچه از سويى باعث كم شدن اتهامات نسبت به جمهورى اسلامى ايران گرديد اما از سويى ديگر موجبات درگيرىهاى ديگرى را نيز در آينده محتمل دانست.
اوضاع داخلى ايران خصوصاً مسالهى درگيرىهاى جناحى، مساله بنزين، تورم و بحرانهاى اقتصادى داخلى و مطالبى ديگر از اين دست از جمله ديگر نكاتى بود كه به آن پرداخته شده بود.
نويسنده با درج جملات و گفتههاى رييسجمهور، وضعيت داخلى ايران را طورى نشان داده كه گويى در ميان جناحهاى مختلف سياسى يك تشتت و ناآرامى سياسى بسيار گسترده در جريان است.
با اين همه باعث نشد كه اين خبرگزارى به اين نكته اعتراف نكند كه: ولى هنوز نبايد او را دست كم گرفت.
مسالهى ديگرى كه در اين گزارش به آن توجه شده، مساله بازداشت 15 تفنگدار انگليسى در ماه مارس گذشته در آبهاى خليج فارس است. به اعتقاد نويسنده، داستان در فضايى مبهم و نامفهوم به پايان رسيد. يعنى چهارده تفنگدار مرد و يك زن همراه آنها با لباسهاى نو و چمدانهاى پر از هدايا از سوى مردم ايران به خانه بازگشتند. اما در اين گزارش هيچ اشارهاى به نقض حريم آبى ايران از سوى انگليسىها و اعترافات آنها در اين زمينه نشده است و حتى از بازداشت آنها تحت عنوان گروگانگيرى ياد شده است. اما نكته بسيار ناآشنا اين كه در اين بخش از گزارش عبارت نامربوط »خليج شمالى« به جاى »خليج فارس« استفاده شده است. گويا ايشان در يك اقدام بسيار هماهنگ و كاملاً آرام و بىصدا قصد دارند نام فارس بر خليج هميشه فارس نباشد، ديگر فرقى نمىكند كه اين نام جايگزين چه باشد: خليج عربى يا خليج شمالى مهم نيست، مهم آن است كه خليج فارس نباشد.
در ادامه به سخنان احمدىنژاد در دانشگاه كلمبياى نيويورك، استقبال دانشجويان اين دانشگاه از رييس جمهور ايران و البته سخنان توهينآميز بويلر، رييس دانشگاه نيز اشاره شد.
سخنرانى احمدىنژاد در مجمع عمومىسازى ملل، همگرايى با كشورهاى عربى، مقابله با سياستهاى آمريكا و تحت فشار قرار دادن متحدان غرب در خاورميانه از جمله مطالب ديگرى بود كه در اين گزارش به آن پرداخته شده بود.
در پايان خبرنگار با طرح اين سوال كه آيا آقاى احمدىنژاد پس از گذشت سه دهه از انقلاب اسلامى مىتواند عامل هدايتگر مصالحه با آمريكا باشد؟ نوشت: مطمئناً چنين احتمالى وجود ندارد. ولى ايران در سال 2007 نشان داد كه كشوريست كه هرگز در شگفت زده كردن ديگران شكست نمىخورد.
|