جامعه

رقص شالی بر زمین خشک!

در خیابان صمدیه اصفهان برنج می‌کارند مسئولان می‌گویند کاری از دست ما بر نمی‌آید!

در دو سوی خیابان صمدیه لباف برنج می‌کارند! مردم این منطقه، شاکی از استفاده از آبِ شیرین زیرزمینی، هجوم حشرات مختلف به منازل، رسوخ رطوبت به پی ساختمان‌ها، آلودگی هوا در زمان سوزاندن باقی‌مانده محصولات و عدم پاسخ‌گویی مراجع ذی ربط به تماس‌های مکررشان مبنی بر رسیدگی به این وضعیت، با ارسال ویدئو و تماس‌های مکرر با روزنامه اصفهان‌زیبا خواستار رسیدگی به این وضعیت شده‌اند. در بازدید میدانی از وضع موجود، رقص شالی بر زمین خشک مشخص شد! یک منبع آگاه در اداره آب‌منطقه‌ای اصفهان در گـفـت‌وگو با اصفهان‌زیبا، ضمن تأیید تماس‌های مکرر مردمی با این اداره، گفت: «این مسئله بین‌بخشی است و مراجع بالادستی باید ورود کنند!» معاون تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی، گفت‌وگو را به زمانی مناسب موکول کرد!

سایه «دلتا» بر سر رود

آیا اصفهانِ سرخ با جاری‌شدن زاینده‌رود، سیاه خواهد شد؟! آیا موج جدید کرونا در راه است؟!

خیابان‌های منتهی به لبی آب تا نیمه شب از آدم و ماشین لبریز است. بازار فیلم و عکس و سلفی و استوری داغ است و اینستاگرام را که باز می‌کنی، آب آمده و کرونا را برده است! شواهد میدانی نشان می‌دهد که اصفهان قرمز نیست، کرونای دلتا به مهمانی شهر فیروزه نیامده، واکسن به وفور یافت می‌شود و بیمارستان‌ها اصلا درگیرِ مبارزه با یک همه‌گیری نیستند. به سبک آقای وزیر می‌توان نمک ریخت و گفت، نقشه کرونایی اصفهان بیخود کرده به رنگ قرمز در آمده است! مرکز استان را نگاه کنید، یک نوار آبی پیداست!

نقطه‌جوش در سال صفر!

اصفهان‌زیبا تاریخچه اعتراض‌های آبی کشاورزان اصفهان را بررسی می‌کند

شیر و خون را در تیرماه سال صفر بر آسفالت سیاه خیابان استانداری روان کردند تا بگویند حاصل بیش از دودهه اعــتــراض‌هــای مــدنــی و عـلنــی‌شــان در بــازپــس‌گیــری حقابه زاینده‌رود به‌جایی نرسیده است! کشاورزان شرق اصفهان، به تنگ آمده از نادیده‌گیری حقوق‌حقه‌شان، هر بار در جایی و هرروز به نحوی دست به تجمع و اعتراض زدند؛ اما مسئولان هر بار آن‌ها را نادیده گرفتند و با سخن‌درمانی به استقبال آن‌ها رفتند؛ غافل از اینکه دیگر کارد به استخوان گاوِ ماده باردار رسیده و اینک، با شکمبه‌ای دریده‌شده در مهم‌ترین خیابان اصفهان، دراز به دراز افتاده است. صدای هیاهو، صدای شلپ‌شلپ پای معترضان در شیر و خون و صدای شعارهایی که دیگر محترمانه نیست و با احترام چیزی را طلب نمی‌کند و از روال طبیعی یک اعتراض مدنی خارج شده، مؤید این نکته است که باید کاری کرد.

شهروندان از پیامدهای عدم انتشار برخی از روزنامه‌ها در روزهای تعطیل می‌گویند
موضوع: آب | شماره یازدهم

چطور آرمانگرایانه فکر کنیم؟

بکوشید درآن‌واحد هم آن‌‌قدر ایدئال‌‌گرا باشید که بتوانید جهانی نو را در ذهنتان تصور کنید و هم آن‌‌قدر عمل‌گرا که پیوسته در راستای خلق آن جهان خیالی گام بردارید

روتگر برگمن1، نویسنده و تاریخ‌‌نگار 33 ساله هلندی که درباره تفکر آرمانی آثار متعددی را به رشته تحریر درآورده است، می‌‌گوید: «مهم این است که ایده‌‌ای کلی از اینکه می‌‌خواهید به کجا برسید در ذهن داشته باشید، نوعی رؤیا.» قدرت ایده‌‌های عجیب‌‌وغریب و متفاوت را دست‌‌کم نگیرید. در طول تاریخ، بسیاری از رویدادهای مهم و تأثیرگذار مثل دموکراسی، لغو برده‌‌داری، حقوق برابر برای زنان و مردان، همه در آغاز تنها رؤیاهایی آرمان‌‌گرایانه بودند. برگمن می‌‌گوید: «همیشه تغییر با آدم‌‌هایی شروع می‌‌شود که در ابتدای کار برچسب غیرمنطقی و غیرواقع‌‌گرا بودن می‌‌خورند و کنار گذاشته می‌‌شوند.»

آیا همدم همان تیندر خارجی است؟

در حالی‌که در طول این چند سال پلیس فتا بارها نسبت به سایت‌های همسریابی هشدار داده بود، روز دوشنبه، 21 تیرماه همزمان با اول ذی‌الحجه و سالروز مبارک ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) که به نام «روز ازدواج» نامگذاری شده‌، از اپلکیشن «همدم» به عنوان اولین نرم‌افزار رسمی و دارای مجوز در امر همسریابی و مشاوره ازدواج رونمایی شد.

هلیا! نکن، شر میشه!

از کلینیک که بیرون میزنم، یک راست میروم آمادگاه، چهارباغ، پارک شهید رجایی و به عادت هر دوشنبه، رها می‌شوم روی چمنها، روبهروی عمارت هشتبهشت و زیرچشمی آدمهای ساعت هفت عصر را میپایم! دهه هشتادی‌ها! نوجوانهای جسوری که با هیچ قاعدهای جز قواعد شخصیشان متقاعد نمیشوند. سبک زندگی خاص خودشان را دارند. تیپ خودشان را، ادبیات و زبان و سرگرمیهای خودشان را و به نظرم میرسد فاصلهی آنها با منی که تنها یک دهه ازشان بزرگترم، حداقل در ظاهر، از زمین تا آسمان است. بعد یاد نوجوانی خودم میافتم و دغدغههای تر و تمیز آن روزهایم که برای بیستوپنج صدم کسری نمره مدرسه را به هم میریختم! میرفتم کلاس زبان و موسیقی و نویسندگی. یکریز مینوشتم و میخواستم اولین نوبلیست ادبیات ایران باشم. حتما نوجوانهای امروز هم از این دست آرزوها دارند. میدانم که دارند. وقتی به کلینیک میآیند، اصلیترین سوالی که ازشان میپرسم، همین است: «هدفت چیه و چه سرگرمی‌‌هایی داری؟» 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - جامعه