جامعه

رقص شالی بر زمین خشک!

در خیابان صمدیه اصفهان برنج می‌کارند مسئولان می‌گویند کاری از دست ما بر نمی‌آید!

در دو سوی خیابان صمدیه لباف برنج می‌کارند! مردم این منطقه، شاکی از استفاده از آبِ شیرین زیرزمینی، هجوم حشرات مختلف به منازل، رسوخ رطوبت به پی ساختمان‌ها، آلودگی هوا در زمان سوزاندن باقی‌مانده محصولات و عدم پاسخ‌گویی مراجع ذی ربط به تماس‌های مکررشان مبنی بر رسیدگی به این وضعیت، با ارسال ویدئو و تماس‌های مکرر با روزنامه اصفهان‌زیبا خواستار رسیدگی به این وضعیت شده‌اند. در بازدید میدانی از وضع موجود، رقص شالی بر زمین خشک مشخص شد! یک منبع آگاه در اداره آب‌منطقه‌ای اصفهان در گـفـت‌وگو با اصفهان‌زیبا، ضمن تأیید تماس‌های مکرر مردمی با این اداره، گفت: «این مسئله بین‌بخشی است و مراجع بالادستی باید ورود کنند!» معاون تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی، گفت‌وگو را به زمانی مناسب موکول کرد!

سایه «دلتا» بر سر رود

آیا اصفهانِ سرخ با جاری‌شدن زاینده‌رود، سیاه خواهد شد؟! آیا موج جدید کرونا در راه است؟!

خیابان‌های منتهی به لبی آب تا نیمه شب از آدم و ماشین لبریز است. بازار فیلم و عکس و سلفی و استوری داغ است و اینستاگرام را که باز می‌کنی، آب آمده و کرونا را برده است! شواهد میدانی نشان می‌دهد که اصفهان قرمز نیست، کرونای دلتا به مهمانی شهر فیروزه نیامده، واکسن به وفور یافت می‌شود و بیمارستان‌ها اصلا درگیرِ مبارزه با یک همه‌گیری نیستند. به سبک آقای وزیر می‌توان نمک ریخت و گفت، نقشه کرونایی اصفهان بیخود کرده به رنگ قرمز در آمده است! مرکز استان را نگاه کنید، یک نوار آبی پیداست!

نقطه‌جوش در سال صفر!

اصفهان‌زیبا تاریخچه اعتراض‌های آبی کشاورزان اصفهان را بررسی می‌کند

شیر و خون را در تیرماه سال صفر بر آسفالت سیاه خیابان استانداری روان کردند تا بگویند حاصل بیش از دودهه اعــتــراض‌هــای مــدنــی و عـلنــی‌شــان در بــازپــس‌گیــری حقابه زاینده‌رود به‌جایی نرسیده است! کشاورزان شرق اصفهان، به تنگ آمده از نادیده‌گیری حقوق‌حقه‌شان، هر بار در جایی و هرروز به نحوی دست به تجمع و اعتراض زدند؛ اما مسئولان هر بار آن‌ها را نادیده گرفتند و با سخن‌درمانی به استقبال آن‌ها رفتند؛ غافل از اینکه دیگر کارد به استخوان گاوِ ماده باردار رسیده و اینک، با شکمبه‌ای دریده‌شده در مهم‌ترین خیابان اصفهان، دراز به دراز افتاده است. صدای هیاهو، صدای شلپ‌شلپ پای معترضان در شیر و خون و صدای شعارهایی که دیگر محترمانه نیست و با احترام چیزی را طلب نمی‌کند و از روال طبیعی یک اعتراض مدنی خارج شده، مؤید این نکته است که باید کاری کرد.

شهروندان از پیامدهای عدم انتشار برخی از روزنامه‌ها در روزهای تعطیل می‌گویند
موضوع: آب | شماره یازدهم

آهوها را مثل بچه‌هایم دوست دارم

گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با مرحوم «رضاقلی خسروی»، محیط‌بان مضروب‌شده اصفهانی توسط شکارچیان، چند روز قبل از فوتش

درودیوارهای خانه سیاه‌پوش است و بنرهای عرض تسلیت، سرتاسر دیوارها را پوشانده. حجله مرگ جلوی در خانه ایستاده و نشانی است از خانه‌ای که صاحبانش، چند روزی است به عزا نشسته‌اند و صدای گریه و زاری زن‌هایش از آن‌طرف در به گوش می‌رسد. صوتِ «اذا الشمْسُ کوّرَت» «عبدالباسط» بلند است و سکوت ظهر تابستانی روستای «جهادآباد» شاهین‌شهر را سنگین کرده است. هفت روز از مرگ محیط‌بان «رضاقلی خسروی» گذشته. خانه، اما هنوز در رفت‌وآمد و شلوغ است. همه برای عرض تسلیت آمده‌اند؛ همه به‌جز: «شکارچی ضارب و خانواده‌اش که در همین روستا زندگی می‌کنند.»

ارزش غذایی یا لاکچری بودن؟

نگاهی به لاکچری‌های غذایی

چند سالی است که از کشورهای دیگر کالاهایی وارد بازار می‌شود که قیمت آن بسیار بالاست؛ با این وجود برخی اقدام به خرید آن‌ها می‌کنند و همین استقبال مردم باعث شده است که همچنان اقلام مختلف به‌اصطلاح لاکچری، یکی پس از دیگری و با اشکال و برندهای مختلف سر از بازارها درآورند.

شاید، وقتی دیگر!

مروری بر تغییر دیدگاه‌ مردم روزگار قدیم و جدید درباره بچه‌دار شدن

«بچه‌دار بشویم یا نشویم؟» این سوالی است که این روزها خیلی از زوج‌های جوان بعد از گذشت یکی دو سال از ازدواجشان از خودشان و همدیگر می‌پرسند. آنطور که آمارها نشان می‌دهند، پاسخ این سؤال در میان زوج‌های امروزی الزاماً همیشه «بله» نیست و داشتن و نداشتن فرزند به دو گزینه برابر بدل شده است. دلایل مختلفی هم برای این مسئله وجود دارد که می‌شود گفت برخی از آنها شامل مشکلات اقتصادی، استقلال مالی زنان و اهمیت پیدا کردن آزادی‌های فردی برای آنها، تغییر رویکرد جوان‌ها به فرزندآوری به عنوان یک ارزش و... هستند. این در حالی است که در قدیم پاسخی به جز «بله» برای این سؤال وجود نداشته است! چه برای زوج‌های جوان و چه خانواده‌هایشان که از همان ابتدای ازدواجِ فرزندانشان چشم به راه از راه رسیدن نوه‌ها بوده‌اند و اگر مانعی بر سر راه این روند طبیعی به وجود می‌آمده، همه خانواده خود را موظف به برطرف کردن آن می‌دانستند.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - جامعه